Uzasadnienie
Pismem z 6 kwietnia 2010 r. P. Sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie.
Pismem z 16 sierpnia 2010 r. Skarżąca cofnęła przedmiotową skargę, wskazując, iż korzystniejszym rozwiązaniem będzie dla niej wystąpienie z kolejnym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie, by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również, by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą określone w art. 60 ww. ustawy procesowej przesłanki uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji. Odnośnie do zwrotu Skarżącej uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.