Uzasadnienie
T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Do skargi załączony został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. Skarżąca wniosła sprzeciw od ww. postanowienia Referendarza sądowego, a następnie w dniu 24 czerwca 2014 r. uiściła wpis od skargi i złożyła oświadczenie o cofnięciu sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 9 czerwca 2014r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z regulacją z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zatem podstawą orzekania przez sąd administracyjny w przedmiocie prawa pomocy jest zawsze wniosek strony, który wyraża jej wolę w tym zakresie. Cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy uzewnętrznia zatem wolę strony, że nie jest ona zainteresowana rozpoznaniem jej uprawnień do uzyskania prawa pomocy.
W niniejszej sprawie, Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi oraz w piśmie z dnia 24 czerwca 2014 r. złożyła oświadczenie o cofnięciu sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 9 czerwca 2014 r. Wobec powyższego, rozpoznanie wniosku Skarżącej o przyznanie prawa pomocy stało się bezprzedmiotowe, a postępowanie dotyczące tego wniosku należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., co orzeczono jak w sentencji postanowienia