Uzasadnienie
Skarżąca - A. Sp. z o.o. z siedzibą w P., pismem z dnia 17 marca 2016 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień 2015 r. i dokonanie zabezpieczenia jej na majątku podatnika.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało przesłane listem poleconym 27 kwietnia 2016 r. na wskazany w skardze adres Skarżącej. Z powodu nieprawidłowego awizowania przesyłki wezwanie zostało ponownie przesłane w dniu 2 czerwca 2016 r. Przesyłka została dwukrotnie awizowana 8 czerwca 2016 r., oraz 16 czerwca 2016 r., a następnie 24 czerwca 2016 r. została zwrócona przez Urząd Pocztowy do nadawcy. Kopertę zawierającą wezwanie złożono do akt sądowych ze skutkiem doręczenia, przy czym doręczyciel odnotował na kopercie, że "adresat wyprowadził się" (k. 21 akt sądowych).
Przesyłkę skierowaną na adres Skarżącej uznano za doręczoną z dniem 22 czerwca 2016 r. w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej zwanej: "P.p.s.a.").
Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należy odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Oceniając dokonane wezwania, Sąd stwierdził, że zastosowanie znajdzie przepis art. 73 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma do rąk adresata, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. W myśl art. 73 § 3 p.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7-dniowym pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Stosownie do przepisu art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Należy przy tym jeszcze zaznaczyć, że ewentualna zmiana adresu siedziby Skarżącej nie została Sądowi zakomunikowana, a zatem w myśl art. 70 § 2 p.p.s.a. Sąd kierował wezwania na adres podany w skardze.
Jak już była o tym mowa, wezwanie do uzupełnienia braku skargi skierowane do Skarżącej zostało złożone w placówce pocztowej w dniu 8 czerwca 2016 r. i dwukrotnie awizowane. Zatem za datę jego doręczenia należy przyjąć upływ 14 dni od pozostawienia pisma w placówce pocztowej i uznać wezwanie za doręczone z dniem 22 czerwca 2016 r. Termin 7-dniowy do uzupełnienia braku skargi upływał zatem z dniem 29 czerwca 2016 r. W tym terminie wymieniony brak skargi nie został uzupełniony.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.