Uzasadnienie
Pismem z 7 kwietnia 2008 r. skarżąca Z. C., wniosła skargę na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie skargi na interpretację indywidualną w zakresie podatku od towarów i usług.
Minister Finansów przy odpowiedzi na skargę z dnia 5 maja 2008 r. wraz ze skargą przekazał Sądowi swoje postanowienie z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej powoływana jako "p.p.s.a.", uwzględniającą skargę w całości oraz uchylającą zaskarżoną interpretację indywidualną i uznającą za prawidłowe stanowisko skarżącej. Postanowienie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 9 maja 2008 r., co wynika z nadesłanego przez organ podatkowy zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Pismem z dnia 23 maja 2008 r., w związku z postanowieniem Ministra Finansów z dnia [...] maja 2008 r., Z. C. cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wykluczające cofnięcie skargi, co oznacza, że wyrażona przez skarżącą wola cofnięcia skargi wiąże Sąd. Podkreślić przy tym należy, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była interpretacja indywidualna Ministra Finansów. Organ ten uchylił zaskarżoną interpretację i uznał za prawidłowe stanowisko skarżącej w sprawie oceny prawnej przedstawione we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji.
W tym stanie rzeczy postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).