Uzasadnienie
G. C. (dalej jako "Skarżący"), pismem z 22 kwietnia 2019 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 26 kwietnia 2019 r. (dowód: stempel na kopercie - karta 4 akt sądowych) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę na decyzję ww. organu z [...] marca 2019 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2017 r.
Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa decyzja została uznana za doręczoną Skarżącemu w dniu 22 marca 2019 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). W jej treści zawarto pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzuca skargę wniesioną po upływie tego terminu. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić postanowieniem, na posiedzeniu niejawnym.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
Zdaniem Sądu wobec okoliczności, z których wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, należy stwierdzić, że termin 30-dniowy do wniesienia skargi na decyzję doręczoną 22 marca 2019 r., rozpoczął bieg 23 marca 2019 r. i upłynął 22 kwietnia 2019 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a., uwzględniając fakt, iż w sytuacji, gdy ostatni dzień terminu przypada na niedzielę, czyli dzień ustawowo wolny od pracy – to w myśl art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu należy przyjąć następny dzień po tym dniu, tj. poniedziałek.
Skoro zatem, jak wskazano wyżej, skarga wniesiona została 26 kwietnia 2019 r., nie ulega wątpliwości, że doszło do uchybienia 30-dniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Sąd w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.