Uzasadnienie
Skarżąca – I. sp. z o.o. pismem z 31 marca 2016r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2016r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010r.
W skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych.
Z uwagi na to, że skarga została podpisana przez pełnomocnika Skarżącej – adwokata K. O., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 20 kwietnia 2016r. Skarżąca pismem z 4 maja 2016r. została wezwana do usunięcia – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez:
- - złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz
- - złożenie oryginału dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik Skarżącej przy piśmie z dnia 12 maja 2016r. nadesłał jedynie pełnomocnictwo upoważniające go do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) dalej zwana "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do treści art. 46 § 3 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Aby ocenić ważność udzielonego pełnomocnictwa Sąd musi dysponować dokumentem wskazującym, że określone osoby mogły w chwili jego udzielenia reprezentować skarżącą Spółkę (KRS).
Wskazać należy, że zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 P.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia odpisu z KRS (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu), gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym (por. postanowienie NSA z 18 marca 2011r., II GSK 324/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 listopada 2012r., I GSK 1463/12 (CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 P.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Skarżąca jest osobą prawną, podlegającą wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego. Pełnomocnik Skarżącej w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, przy piśmie z dnia 12 maja 2016r. przedłożył Sądowi jedynie dokument pełnomocnictwa. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełnił natomiast drugiego braku formalnego, tj. nie nadesłał dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki w dacie jego udzielenia, tj. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
W związku z powyższym wobec nie uzupełnienia braku formalnego skargi zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.
Na marginesie konieczna jest wzmianka, że w związku z odrzuceniem skargi wniosek o przyznanie prawa pomocy nie będzie rozpoznawany. Odrzucenie skargi z powyższej przyczyny jest rozstrzygnięciem formalnym kończącym postępowanie przed Sądem I instancji. W tych stanie rzeczy rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi jest bezprzedmiotowe bowiem skutkowałoby prowadzeniem postępowania incydentalnego w sytuacji, gdy postępowanie główne zostało zakończone. Taka sytuacja nie może mieć miejsca.