Uzasadnienie
Skarżący – T.Z. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Konieczność przyznania prawa pomocy Skarżący uzasadnił trudną sytuacją finansową i życiową. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Ponadto podał, że jest osobą samotną i bezdomną. Oświadczył, że mieszka w garażu, nie posiada żadnego majątku, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że Skarżący nie uzyskuje żadnego dochodu. Ponadto jest osobą bezdomną oraz bezrobotną bez prawa do zasiłku. Korzysta ze świadczeń pomocy społecznej, z uwagi na ubóstwo tj. otrzymuje środki na zakup żywności. W 2013 r. na ten cel otrzymał jednorazowo 150 zł.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w sprawie została spełniona przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w rozumieniu art. 246 § 1 P.p.s.a., ponieważ Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego, Skarżący nie jest w stanie wygospodarować środków zarówno na wynagrodzenie pełnomocnika ani też na koszty sądowe.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.