Uzasadnienie
Pełnomocnik A. O. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od czerwca do grudnia 2013 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 26 czerwca 2019 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: własnoręczne podpisanie skargi, lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik Skarżącego, w terminie, złożył odpis pełnomocnictwa, potwierdzony za zgodność z oryginałem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2019 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: własnoręczne podpisanie skargi, lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik Skarżącego, w terminie, uzupełnił brak formalny skargi poprzez dołączenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed sądami administracyjnymi (k. 25 akt sprawy). Tym niemniej pełnomocnik Skarżącego nie uzupełnił w terminie kolejnego braku formalnego skargi (do którego uzupełnienia był prawidłowo wezwany), tj. nie podpisał skargi lub nie nadesłał własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, w związku z czym zachodzi przesłanka do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).