Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 marca 2014 r. B.S. – dalej: "Skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania.
Następnie pismem z dnia 16 października 2014 r. Skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na to, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. podjął postępowanie, które było przedmiotem skargi, a następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego zwrócił Skarżącej nadpłatę wraz z oprocentowaniem. Z uwagi na powyższe Skarżąca stwierdziła, że postępowanie sądowo – administracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej "P.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie.
Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.