Uzasadnienie
Pismem z 20 lutego 2017 r. Skarżąca M.M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie zobowiązania w podatku od środków transportowych. Zarządzeniem z 9 czerwca 2017 r., doręczonym Skarżącej w dniu 14 czerwca 2017 r., wezwano ją do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 473 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na to, że zaksięgowania tej kwoty dokonano w dniu 22 czerwca 2017 r., wezwano Skarżącą do przedstawienia dokumentu (np. zaświadczenie banku), z którego będzie wynikać data złożenia bankowi dyspozycji przelewu powyższej kwoty oraz dokumentu, z którego będzie wynikać, że w momencie składania tej dyspozycji na rachunku bankowym zlecającego znajdowały się środki pozwalające na realizację przelewu.
W piśmie z 28 sierpnia 2017 r. Skarżąca wyjaśniła, że kwotę wpisu wpłaciła w kasie banku bezpośrednio na rachunek Sądu, gdyż należący do niej rachunek bankowy był w tym czasie zajęty w postępowaniu egzekucyjnym. Jednocześnie Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przyznała przy tym, iż do zapłaty wpisu doszło w dniu 22 czerwca 2017 r.
Postanowieniem z 24 października 2017 r. Sąd odmówił przywrócenia uchybionego terminu. Zażalenie na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na mocy postanowienia z 13 marca 2018 r. (II FZ 54/18).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił ten wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono Skarżącej w dniu 14 czerwca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 21 czerwca 2017 r. (środa). Zapłaty wpisu Skarżąca dokonała – czego zresztą nie neguje – w dniu 22 czerwca 2017 r., a zatem z przekroczeniem wspomnianego terminu. Wniosek o jego przywrócenie został załatwiony odmownie.
W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym odrzuceniu podlega skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. O zwrocie wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.