Uzasadnienie
J. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżąca"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 16 maja 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] kwietnia [...] r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 czerwca 2019 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany pismem z 18 czerwca 2019 r. do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2019 r., pismem z dnia 18 czerwca 2019 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.500 zł. W wezwaniu została pouczona, że nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwania pełnomocnik Skarżącej otrzymał 28 czerwca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 47 akt sądowych).
Pełnomocnik Skarżącej, w odpowiedzi na powyższe wezwania, pismem z dnia 29 czerwca 2019 r. uzupełnił brak formalny skargi przesyłając uwierzytelnione odpisy informacji odpowiadających odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców według stanu na dzień 29 czerwca 2019 r. oraz opisowi aktualnemu z 14 października 2015 r.
Natomiast z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 24 lipca 2019 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.; dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.
W rozpoznawanej sprawie wezwano do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie 1.500 zł w sposób prawidłowy. W wezwaniu zawarte zostało pouczenie o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 28 czerwca 2019 r. na wskazany przez niego adres. W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 29 czerwca 2019 r. i upłynął z dniem 5 lipca 2019 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Zauważyć należy, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do 24 lipca 2019 r. nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.