Uzasadnienie
A. S.A. (dalej zwana: "Skarżącą") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2014r., które stwierdzało niedopuszczalność zażalenia Skarżącej na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] listopada 2013r.
Skarżąca w piśmie procesowym z 5 maja 2014r. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci narażenia Skarżącej na odpowiedzialność odszkodowawczą wobec podmiotów trzecich, które roszczą sobie prawa do zajętej wierzytelności, jak również z uwagi na niebezpieczeństwo podważenia wiarygodności i rzetelności Skarżącej wobec kontrahentów, co grozi osłabieniem jej pozycji na rynku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
Z wyżej wymienionych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, bowiem dotyczy czynności procesowej i w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.