Uzasadnienie
Pismem z 16 grudnia 2008 r. pełnomocnik W. S. [...] w W. - radca prawny A. O. - złożył skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] września 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwaniem z dnia 4 lutego 2009 r., skierowanym do radcy prawnego A. O., która została wskazana w skardze jako pełnomocnik Skarżącej, wezwano do usunięcia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez: nadesłanie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji Skarżącej, ze wskazaniem, że z dokumentów, które zostały przedłożone nie wynika, że do reprezentacji Skarżącej uprawniony jest kanclerz, który udzielił pełnomocnictwa. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Skarżącej przesłał statut uczelni aktualny na grudzień 2006 r. wskazując, iż z jego § 37 ust. 1 i 2 wynika uprawnienie kanclerza do reprezentacji uczelni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Jeżeli pismo strony - pismem takim jest między innymi skarga - nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W rozpatrywanej sprawie istotne jest, że Sąd umożliwił uzupełnienie braków formalnych skargi, wskazując pełnomocnikowi Skarżącej, właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na uzupełnienie braku, liczony od doręczenia wezwania, oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi.
W ocenie Sądu wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zostało wykonane w sposób prawidłowy. Wprawdzie pełnomocnik Skarżącej przedłożył Statut uczelni, którą reprezentuje, ale ze wskazanego przez niego § 37 ust. 1 i ust. 2 nie wynika, iż Kanclerz jest uprawniony do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi. Z zapisu, iż Kanclerz podejmuje decyzje dotyczące mienia i gospodarki Skarżącej oraz sprawuje nadzór nad administracją i gospodarką Skarżącej nie wynika, iż jest osobą uprawnioną do reprezentowania jej przed sądem administracyjnym, a zatem również do udzielania dalszych pełnomocnictw w tym zakresie.
Sąd zauważa ponadto, iż z § 38 Statutu, który w dziewięciu punktach wymienia kompetencje kanclerza również nie wynika, iż kanclerz jest upoważniony do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.