Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. L. (dalej - "Skarżący") na powołaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż Skarżący nie dochował terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi tj. do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego jej egzemplarza. Wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 17 maja 2011 r. Siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upływał więc w dniu 24 maja 2011 r. (wtorek). Jakkolwiek w dniu 23 maja 2011 r. Skarżący złożył dwa egzemplarze podpisanej przez siebie skargi, niemniej uczynił to w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. W ocenie Sądu, takiego sposobu uzupełnienia braku formalnego skargi nie można było uznać za prawidłowy. Złożenie podpisanej skargi powinno bowiem nastąpić na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 28 czerwca 2011 r.
Pismem z 4 lipca 2011 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazując, iż uchybienie terminowi nastąpiło nie z jego winy.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że przyczyną uchybienia terminowi było złożenie uzupełnionej o podpis skargi, zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej – "p.p.s.a."), tj. za pośrednictwem organu, którego dotyczyła skarga. Skarżący wskazał, iż z otrzymanego wezwania nie wynikało, iż prawidłowo podpisaną skargę należy wnieść bezpośrednio do Sądu z pominięciem organu administracji. Skarżący zwrócił również uwagę, iż podpisaną skargę złożył w SKO w W. w dniu 23 maja 2011 r., a zatem gdyby organ w tym samym dniu albo w dniu następnym przekazał skargę do Sądu, to brak zostałby uzupełniony w terminie.
Zdaniem Skarżącego, z uwagi na pouczenie jakie otrzymał co do sposobu wniesienia skargi od decyzji SKO, nie można uznać, iż uchybienie terminowi nastąpiło z jego winy. Skarżący zauważył również, iż nie jest prawnikiem i nie ma wykształcenia wyższego, a zatem nie miał świadomości, że w przypadku składania skargi droga jest inna niż w przypadku jej ponownego złożenia w celu uzupełnienia braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Ustawodawca w przepisach art. 87 §1, §2, i §4 p.p.s.a. ustanowił następujące warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu:
- - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu,
- - w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,
- - równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Sąd zauważa, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiły wszystkie przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu. Skarżący z zachowaniem 7-dniowego terminu złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi skargi, uzupełnił brak formalny skargi oraz uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności.
We wniosku o przywrócenie terminu Skarżący wyjaśnił, iż przyczyną uchybienia terminu było jego przeświadczenie, że uzupełnioną o podpis skargę, podobnie jak skargę pierwotną, obowiązany był wnieść za pośrednictwem organu. Skarżący argumentował, że nie posiada wykształcenia prawniczego i działał zgodnie z art. 54 p.p.s.a.
Powyższa argumentacja, w ocenie Sądu, uzasadnia przywrócenie Skarżącemu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Nie można bowiem wymagać od Skarżącego, który występuje w sprawie samodzielnie, że będzie potrafił interpretować przepisy prawa jak profesjonalista. Znamiennym jest, iż w przedmiotowej sprawie Skarżący w obawie przed negatywnymi konsekwencjami niezastosowania się do wezwania Sądu, działając niejako "nadgorliwie", uzupełnił braki za pośrednictwem organu. Skargę uzupełnioną o podpis złożył w SKO w Warszawie jeszcze w trakcie biegu wyznaczonego przez Sąd 7-dniowego terminu. Z kolei SKO przekazał tę skargę do Sądu dopiero po dwóch dniach, co wywołało w stosunku do Skarżącego negatywne konsekwencje w postaci odrzucenia skargi.
W ocenie Sądu, z uwagi na treść art. 6 p.p.s.a, który formułuje ogólną zasadę udzielania pomocy stronom w związku z nieznajomości prawa, w sytuacji, z którą mieliśmy do czynienia w niniejszej sprawie, należało orzec na korzyść Skarżącego. Zwłaszcza, że Skarżący starał się w sposób, w jego przekonaniu najlepszy, wywiązać się z obowiązków nałożonych przez Sąd.
Nie bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie jest również fakt, iż uzupełnienie braku formalnego przez Skarżącego polegało na złożeniu osobiście podpisanego egzemplarza skargi. Powyższe mogło sugerować zachowanie takiego samego trybu jak przy składaniu skargi pierwotnej.
Mając powyższe na uwadze przyjąć należy, że nieczytelna dla Skarżącego, niebędącego profesjonalistą, treść przepisów prawa, nie może wywoływać po jego stronie negatywnych skutków procesowych.
W związku z czym, o ile Sąd obowiązany był odrzucić skargę z uwagi na bezsprzeczne uchybienie terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi, o tyle zważywszy na okoliczności podniesione przez Skarżącego, mógł zastosować w stosunku do niego instytucję przywrócenia terminu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.