Uzasadnienie
Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa po rozpatrzeniu wniosku A. Sp. z o.o. w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] grudnia 2005r. Decyzję tą nakazał Spółce zwrot nienależnie pobranej części dotacji w wysokości [...] zł, dotyczącej sprzedawanego w 2002 roku materiału siewnego pszenicy deklarowanego jako odmiana "Wanda" nr partii 13230/98, 23230/27, 23230/25 w łącznej ilości 385 q wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych naliczonymi od dnia [...] grudnia 2005 r.; w terminie 14 dni od doręczenia decyzji.
W uzasadnieniu Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa wyjaśnił co następuje.
W 2002 roku, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 maja 2002 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz.U. Nr 65, poz. 595 z późn. zm.), Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa udzielił spółce "A.", mającej wówczas swoją siedzibę w D., dotację na obniżenie ceny sprzedaży kwalifikowanego materiału siewnego w wysokości [...] zł.
Jesienią 2002 roku Wojewódzki Inspektor Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa w K. przeprowadził kontrolę w R."J." w R., która nabyła z bonifikatą od spółki "A." w D. materiał siewny pszenicy deklarowany jako kwalifikowane nasiona odmiany nr partii 13230/98 w ilości 125 q, nr partii 23230/27 w ilości 250 q, nr partii 23230/25 w ilości 30 q.
Podczas kontroli urzędowy próbobiorca pobrał próbki z wymienionego materiału siewnego. Badania urzędowe pobranych próbek, przeprowadzone metodą poletkową w Stacji Doświadczalnej Oceny Odmian w Z., Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawnych w S. wykazały, że wszystkie badane nasiona, deklarowane jako odmiana "Wanda", nie są tożsame ze wzorcem tej odmiany, co oznacza, że spółka "A." faktycznie sprzedała nasiona, które nie były deklarowanym przez tę spółkę kwalifikowanym materiałem siewnym, odmiany "Wanda".
Zgodnie z § 4 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 maja 2002 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa, omawiana dotacja mogła zostać udzielona na obniżenie ceny sprzedaży wyłącznie kwalifikowanego materiału siewnego przeznaczonego do siewu lub sadzenia w gospodarstwie rolnym nabywcy.
Po rozpatrzeniu sprawy ustalono, że spółka "A." nienależnie pobrała część dotacji na obniżenie ceny sprzedaży następujących ilości nasion - 125 q, deklarowanych jako odm. Wanda, nr partii 13230/98, 242,5 q, deklarowanych jako odm. Wanda, nr partii 23230/27, 17,5 q, deklarowanych jako odm. Wanda, nr partii 23230/25, które nie były kwalifikowanym materiałem siewnym.
Dotacje udzielone z budżetu państwa, a pobrane nienależnie, zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2003 r., Nr 15, poz. 148 ze zmianami), podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym udzielono dotacji. Natomiast, w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w przywołanym terminie, zgodnie z art. 93a ust. 1 ustawy o finansach publicznych, wydawana jest decyzja określająca kwotę przypadającą do zwrotu od którego nalicza się odsetki. Nienależnie pobraną dotacje stanowi kwota [...]zł.
Spółka "A." w W., pismem z dnia 16 stycznia 2006 r., wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. W opinii strony wyjaśnienia wymagają poważne wątpliwości dotyczące okoliczności pobrania prób kwestionowanego materiału siewnego, które miało miejsce w toku kontroli przeprowadzonej w R."J." w R. w dniach 10-12 września 2002 r. przez, pracownika Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w K.. Spółka "A." powołała się w tym względzie na fragment protokołu sporządzonego ze wspomnianej kontroli, który zdaniem strony ".., nie rozstrzyga, czy w magazynie, w którym składowano materiał siewny poddany kontroli znajdował się jedynie materiał zakupiony od strony i opisany w protokole, czy również składowano tam inne zboża. Kwestia ta wymaga wyjaśnienia zważywszy, że przeprowadzający kontrolę inspektor stwierdził, iż składowane w tym magazynie nasiona są pomieszane i niemożliwa jest ich dokładna identyfikacja."
Zdaniem Głównego Inspektora Ochrony Roślin w świetle ustaleń poczynionych w przedmiotowej sprawie, zarzuty i wątpliwości dotyczące sposobu pobrania prób są nieuzasadnione. Kwestionowany materiał siewny, zgodnie z przepisami o nasiennictwie, był opakowany, zaplombowany i zaopatrzony w etykiety identyfikujące te nasiona. Z omawianego protokołu kontroli jasno wynika, że "Wszystkie dostarczone partie pszenic (Wanda, Zyta) są zaprawiane, w workach polipropylenowych". Ponadto, zgodnie z protokołami pobrania prób materiału siewnego do oceny tożsamości z dnia [...] września 2002 r., próby były pobierane z opakowań zabezpieczonych plombami.
Jednocześnie, trzeba zaznaczyć, że kwota podlegająca zwrotowi, jako nienależnie pobrana dotacja, dotyczy wyłącznie materiału siewnego pszenicy, deklarowanego jako odm. Wanda, nr partii 13230/98, 23230/25, 23230/27, który w dniu pobrania próbek znajdował się w magazynie R."J." w R. i był zaopatrzony w plomby i etykiety.
Bezzasadny jest również zarzut, iż nie zostało ustalone, kto i w jaki sposób sprawdził worki i w jaki sposób pobierane były próby. Zapis w protokole kontroli o zadysponowaniu segregacji worków z nasionami stanowi opis sytuacji w magazynie i potwierdzenie zastosowania się przez próbobiorcę do zasad obowiązujących przy pobieraniu próbek materiału siewnego. Określone w protokole kontroli ilości materiału siewnego, znajdującego się w magazynie, nie zostały zakwestionowane przez Prezesa Zarządu R."J." w R. – M. D., który podpisał protokół kontroli nie wnosząc do niego żadnych uwag ani zastrzeżeń.
Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia ponownych badań na tożsamość z wykorzystaniem metody elektroforezy, którym miałyby być poddane wtórniki prób, jest bezprzedmiotowe. Wtórniki prób pozostające w dyspozycji R. "J." w R. zostały zniszczone. Pismem z dnia 3 października 2003 r. Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa w K. poinformowano Spółkę o możliwości przebadania pozostałości prób użytych do badań przeprowadzonych metodą poletkową, które zostały zabezpieczone w Stacji Doświadczalnej Oceny Odmian w Z. Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawnych w S., Strona jednak nie skorzystała z takiej możliwości, co jest o tyle niezrozumiale, że zarówno próba używana do badań, jak i wtórnik takiej próby są wydzielane z tej samej próby ogólnej powstałej z wymieszania pobranych uprzednio próbek pierwotnych.
Jednocześnie należy podkreślić, że zgodnie z "Informacjami o zaobserwowanych wadach w partiach materiału siewnego badanych w ocenie tożsamości" z dnia [...] maja 2003 r., wydanymi przez Stację Doświadczalną Oceny Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawny "Wszystkie rośliny wyrosłe z nasion należących do badanych partii nie są tożsame ze wzorcem.", co oznacza, że wszystkie nasiona z wszystkich trzech badanych partii, niezależnie od tego, czy próby byłyby pobierane tylko z worków z plombami i etykietami, czy też pobranie próbek nastąpiłoby również z worków nie zaopatrzonych w plomby i urzędowe etykiety, nie stanowiły materiału siewnego odm. "Wanda". Pobieranie prób nasion polega na nakłuwaniu próbobierzem przez próbobiorcę losowo wybranych opakowań z materiałem siewnym. Liczba nakłuć jest zależna od wielkości i liczby opakowań kontrolowanej partii, tzn. im większa ilość opakowań kontrolowanej partii nasion, tym więcej nakłuć wykonuje próbobiorca.
W przedmiotowej sprawie, zgodnie z protokołem kontroli z dnia [...] września 2002 r., nasiona pszenicy deklarowanej jako odm. "Wanda", nr partii 23230/27 o masie 25.000 kg, były opakowane w 500 worków zawierających 50 kg nasion każdy. Zważywszy, że spośród 500 worków nasion pszenicy z wymienionej partii, 485 opakowań było opatrzonych plombami i etykietami urzędowymi, to nie było możliwe, by próby zostały pobrane jedynie z worków, które nie były zabezpieczone plombami i etykietami urzędowymi. To samo dotyczy partii materiału siewnego pszenicy deklarowanego jako odm. Wanda, nr 23230/25 o masie 3.000 kg, na którą składało się 60 opakowań, z czego 35 worków było zabezpieczonych etykietami urzędowymi i plombami. Natomiast w przypadku nasion pszenicy deklarowanych jako odm. Wanda, nr partii 13230/98 o masie 12.500 kg, wszystkie opakowania były zaopatrzone w plomby i etykiety urzędowe.
Nieuzasadniony jest również zarzut strony, iż materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie należałoby uzupełnić o dowód w postaci przesłuchania prezesa oraz magazyniera z R."J." w R., bowiem okoliczności, których ustalenia domaga się strona nie mają znaczenia w sprawie dotyczącej sprzedaży z bonifikatą materiału siewnego pszenicy, deklarowanej przez spółkę "A." jako odm. "Wanda". Należy przy tym podkreślić, że Prezes Zarządu R."J." w R. nie wniósł żadnych zastrzeżeń ani uwag do ustaleń kontroli, które znalazły swoje odzwierciedlenie w protokole z dnia [...] września 2002 r.". W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami Wojewódzki Inspektor Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa w z dnia [...] lutego 2003 r., nałożył na spółkę "A." opłatę sankcyjną oraz wezwał do zwrotu nienależnie pobranej dotacji udzielonej w związku ze sprzedażą wspomnianych nasion. Spółka "A." nie wniosła odwołania od decyzji o nałożeniu opłaty sankcyjnej, oraz dokonała zwrotu wymienionej dotacji.
Spółka "A." złożyła skargę, na tę decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zarzuciła decyzji Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa, iż została wydana z naruszeniem przepisów art. art. 7,75 § 1, 77 § 1, 78 § 1 i 136 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98. poz. 1071 ze zmianami) zwanej dalej "k.p.a." poprzez nie wyjaśnienie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy:
- a) czy w magazynie R. " J." w R., w którym w dniach 10-12 września 2002 r., przeprowadzono kontrolę materiału siewnego, sprzedanego przez skarżącego, znajdowały się tylko i wyłącznie nasiona zbóż sprzedane tej Spółdzielni przez skarżącego, czy również znajdowały się tam inne nasiona lub zboża, a jeśli tak to jakie oraz jak opakowane,
- b) w jaki sposób i kto w czasie kontroli dokonał "dokładnego sprawdzenia worków", o czym stanowi protokół, czy worki te zostały przemieszczone, posegregowane i poukładane z wyraźnym wyodrębnieniem poszczególnych partii nasion, czy też pracownicy magazynowi R. "J." w R. odczytywali oznaczenia na etykietach, a inspektor WIORIN spisywał tak ustalone dane, czy też w inny sposób.
- c) dlaczego i na jakiej podstawie przeprowadzający wyżej opisywaną kontrolę pracownik WIORiN zaliczył worki zboża nie zaplombowane i nie oznaczone urzędowymi etykietami do partii nasion pszenicy sprzedanej przez skarżącego, jak również w jakim celu sporządził i przekazał do R. "J." w R. wtórniki prób pobranych w trakcie kontroli.
Skarga zarzuca też decyzji
- - nieuzasadnioną odmowę przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę świadków:
Prezesa R. "J." w R. i magazyniera zatrudnionego w tej firmie, celem wyjaśnienia wątpliwości wskazanych w pkt 1 i uznanie, że wątpliwości te nie istnieją, a nawet jeżeli, to nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy,
- - zaniechanie ze strony organów inspekcji podjęcia stosownych działań, gdy po zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia [...] czerwca 2003 r., okazało się, że wtórniki prób pozostawione przez próbobiorcę w R."J." w R. zostały zlikwidowane i niemożliwe będzie przeprowadzenie kontrolnych badań, o których przeprowadzenie wnosił w postępowaniu administracyjnym skarżący,
- - nieuprawnione ustalenie, w świetle wielu niejasności i wątpliwości dotyczących stanu faktycznego, że skarżący dokonał sprzedaży nasion pszenicy, które nie były kwalifikowanym materiałem siewnym, a tym samym nie przysługiwała mu dotacja na obniżenie ceny sprzedaży tych nasion i arbitalną ocenę materiału dowodowego.
Zarzucano ponadto, że decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 93 ust. 6 i art. 93 a ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych, przez niewłaściwą subsumcję, gdyż stan faktyczny sprawy nie uzasadniał zastosowania tych przepisów.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa wnosił o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w decyzji wydanej jako organ pierwszej instancji, a następnie drugiej instancji.
Wyjaśnił też, że zarzut naruszenia art. 93 ust. 6 oraz art. 93a ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych również należy uznać za nieuprawniony. Zgodnie z art. 93a ust. 1 ustawy, w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie, o którym mowa w art. 93 ust. 1, organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. W toku postępowania ustalono bowiem, że spółka "A." posługując się dokumentacją dotyczącą kwalifikowanego materiału siewnego pszenicy odm. Wanda wymienionych powyżej partii, faktycznie sprzedała nasiona, które nie były deklarowanym przez tę spółkę kwalifikowanym materiałem siewnym, a zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, omawiana dotacja mogła zostać udzielona na obniżenie ceny sprzedaży wyłącznie kwalifikowanego materiału siewnego przeznaczonego do siewu lub sadzenia w gospodarstwie rolnym nabywcy.
A. Sp. z o.o. pismem procesowym z dnia 8 sierpnia 2006 r. złożyła wniosek o dopuszczenie w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) zwanej dalej "p.p.s.a." dowodu z załączonego oświadczenia M.D. – prezesa Zarządu R. "J." w R., dotyczącego sposobu przeprowadzania kontroli materiału siewnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Na wstępie należy zauważyć, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny orzeka w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skarg oraz powołaną podstawą prawną.
Z tego względu każda sprawa badana jest pod kątem ewentualnych naruszeń prawa procesowego, w tym przypadku k.p.a., oraz zastosowanej podstawy materialnej, w tym przypadku ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych.
Sąd dokonując analizy zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją, obu Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa, nie stwierdził naruszeń prawa.
Decyzje spełniają wymogi art. 107 k.p.a. ze szczególnym uwzględnieniem elementów jakie powinna zawierać decyzja (§ 3), a postępowanie wbrew zarzutom skarżącego nie naruszyło zasad art. 7 – dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i art. 77 § 1 wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Skarżąca zrzuciła naruszenie przepisów art. 75 § 1 i art. 78 § 1 poprzez nieuwzględnienie przez organ pierwszej instancji wniosku dowodowego – o przesłuchanie prezesa Zarządu R."J." oraz magazyniera na okoliczność przeprowadzonej kontroli. Podkreślić należy, że z uzasadnienia decyzji wynika, że sporządzony protokół z kontroli zawierał podpis prezesa.
Skarżąca w toku postępowania sądowego złożyła oświadczenie M. D. z dnia 10 lipca 2006 r. Z oświadczenia wynika, ze w magazynie znajdowały się też worki z ziarnem pszenicy ze zbiorów Spółdzielni z roku poprzedniego. Worki nie były poukładane. W ocenie prezesa D. protokół nie oddaje stanu faktycznego gdyż kontrolujący nie był w stanie określić, które z worków przynależą do danej partii towaru. Protokół podpisał, gdyż opisane w nim ustalenia nie dotyczyły R. "J."
Skład rozpoznający sprawę zauważa, że w protokole z kontroli z dnia [...] września 2002 r. odnotowano, że różne odmiany pszenicy składowane są razem i z tego względu przed pobraniem próbek sprawdzono każdy worek posiadający etykiety. Protokoły pobrania próbek materiału zawierają oznaczenie partii jak też podpis osoby przy której pobrano próbkę. Podkreślenia też wymaga okoliczność, że zarzuty sugerujące pobranie próbek ziarna z niewłaściwych worków stawiane już były przez skarżącą w innej sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych decyzją Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] października 2005 r. orzeczono, że Spółka "A." wprowadziła do obrotu nasiona pszenicy ozimej "Wanda" o wartości [...] zł niezgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o nasiennictwie (Dz.U. z 2003 r., nr 137, poz. 1299 ze zmianami) i art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o nasiennictwie (Dz.U. z 2001 r., Nr 53, poz. 563 ze zmianami), ze wskazaniem numeru partii, wagi i wartości oraz danych faktur, na podstawie których dostarczono ziarno i orzeczono opłatę sankcyjną w kwocie [...] zł. Po odwołaniu Spółki Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa, decyzją z dnia [...]grudnia 2005 r. uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora w części określenia wagowo partii materiału siewnego odmiany "Wanda" ze wskazaniem jej numeru, określając opłatę sankcyjnej w kwocie [...] zł. a utrzymał ją w pozostałej części w mocy.
W uzasadnienie decyzji omówił wszelkie kwestie dotyczące owych protokołów kontroli, pobrania próbek, efektów badań metodą poletkową. Uchylając decyzję w części – Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa uznał, że Spółki nie może obciążać opłatą sankcyjną za sprzedaż materiału siewnego, który w dacie kontroli nie znajdował się w magazynie. Natomiast pobrany w magazynie pochodził w worków mających etykiety.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 lipca 2006r. sygn. akt IV SA 480/06 oddalił skargę Spółki na tę decyzję.
Zdaniem składu orzekającego w tej sprawie, opisana decyzja stanowi rozstrzygnięcie prejudycjalne dla niniejszej sprawy. W tamtej, ostatecznej decyzji, bowiem, przesądzony został stan faktyczny w konsekwencji którego przyjęto, iż stosowne partie ziarna ozimego zostały wprowadzone przez Spółkę do obrotu niezgodnie z przepisami ustawy o nasiennictwie, skutkiem czego Spółka została zobowiązana uiścić opłatę sankcyjną. Decyzja była przedmiotem badania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny co tymbardziej powoduje, że Sąd rozstrzygający związany jest stanowiskiem tegoż Sądu, na podstawie art. 170 p.p.s.a. Z tych przyczyn Sąd został zwolniony z badania zarzutów Spółki dotyczących postępowania administracyjnego toczącego się przed wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 2005r. w tym rozważania czy oświadczenie prezesa Spółdzielni miałoby znaczenie dla oceny materiału dowodowego zebranego w innym postępowaniu. Z tego też względu nie dopuścił dowodu z zeznań wskazanego świadka. Na marginesie - wobec szerokiego uzasadnienia decyzji będącej przedmiotem skargi, podziela jej wnioski.
Natomiast zagadnieniem istotnym dla tej sprawy były okoliczności pobrania i zwrotu dotacji jaką skarżąca otrzymała na sprzedaż ziarna ozimego "Wanda". Dotacji tej udzielił Spółce Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa uprawniony Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 maja 2002 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia (w brzemieniu do 31 grudnia 2002 r.) "Podmiotom uprawnionym do prowadzenia obrotu materiałem siewnym, o których mowa w art. 63 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o nasiennictwie (Dz. U. z 2001 r. Nr 53, poz. 563 i Nr 76, poz. 811 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253), zwanej dalej "ustawą o nasiennictwie", może być udzielona dotacja na obniżenie ceny, zwana dalej "bonifikatą" sprzedaży kwalifikowanego materiału wykorzystywanego do siewu lub sadzenia w posiadanym gospodarstwie rolnym nabywcy".
Spółka A. była uprawniona do otrzymania dotacji, ale naturalnie bonifikatę mogła otrzymać od dostarczonego ziarna objętego tą dotacją. Skoro dostarczyła Spółdzielni jedynie część kwalifikowanego ziarna - zobowiązana jest zwrócić niesłusznie pobraną dotację dotyczącą części dostarczonego ziarna lecz wadliwego. W aktach administracyjnych brak dokumentu o przyznaniu i wypłaceniu dotacji, jednakże skarżąca nie kwestionowała, że otrzymała dotację za sprzedaż dla R. "J." ziarna ozimego "Wanda" w oznaczonych partiach we wskazanej kwocie. Z ustaleń decyzji Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] grudnia 2005 r. oraz zaskarżonej decyzji wynika, ze zakwestionowana partia towaru obejmowała 385 q, a proporcjonalną do tej ilości ziarna dotacją jest kwota [...] zł.
Podstawą prawną zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji stanowił art. 93 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych.
W dacie pobrania dotacji przepis ten posiadał następujące brzmienie " 1. Dotacje udzielone z budżetu państwa wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem lub pobrane w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie do dnia 28 lutego następnego roku, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej;
- 2. Odsetki, o których mowa w ust. 1, nalicza się odpowiednio od dnia przekazania dotacji z budżetu państwa lub stwierdzenia nieprawidłowego naliczenia dotacji".
W dacie wydania decyzji przez organ pierwszej instancji brzmiał on:
"Dotacje udzielone z budżetu państwa:
- 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,
- 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości
- - podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym udzielono dotacji.
- 2. Wykorzystanie dotacji następuje, w szczególności przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona albo w przypadku gdy przepisy odrębne stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach".
W dacie wydania decyzji przez organ drugiej instancji to jest [...] lutego 2006 r. ustawa ta nie obowiązywała, została uchylona, a w jej miejsce wprowadzono ustawę z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 249, poz. 2104 ze zmianami). Nowa ustawa w przepisie art. 109 ust. 1 pkt 4 również przewiduje dotacje przedmiotowe dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa, a zgodnie z art. 145 ust. 1 pkt 1 i ust. 5 ". Dotacje udzielone z budżetu państwa:
- 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,
- 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości
- - podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokość, określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym udzielono dotacji.
- 5. Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu państwa nalicza się począwszy od dnia:
- 1) przekazania z budżetu państwa dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem".
Tak więc stan prawny nie uległ zmianie, aczkolwiek obowiązuje w tym względzie inna ustawa.
Zdaniem składu orzekającego zmiana przepisów nie może wpływać na ocenę prawną zaskarżonej decyzji. Prawem zastosowanym będą, jak to uczyniono w decyzji pierwszej instancji, przepisy obowiązujące w dacie jej wydania. Decyzja drugiej instancji prawidłowo utrzymała w mocy również i podstawę prawną decyzji, nie stosując nowej, chociaż analogicznie brzmiącej ustawy.
Natomiast decyzja Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] grudnia 2005 r. oraz utrzymującą ją w mocy z dnia [...] lutego 2006r. są nieprawidłowe w części ustalającej odsetki zwłoki. Skoro Spółka nie zwróciła wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem dotacji do dnia 28 lutego roku następnego po jej udzieleniu, a więc do 28 lutego 2003 r. – pozostawała w zwłoce z zapłatą od dnia 1 marca 2003 r., a nie od daty decyzji.
Decyzja wydana w tej sprawie jest decyzją określającą o czym stanowi ustawa o finansach publicznych będąca przepisami szczególnymi w stosunku do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zmianami) i powinna być w tej sprawie zgodnie z ustawą szczególnie zastosowana.
Takie określenie daty od której powinny być naliczone odsetki, w decyzjach wydanych w tej sprawie jest bliższe cytowanej Ordynacji podatkowej, chociaż nie identyczne skoro w decyzji datą od której naliczane są odsetki jest data decyzji, a nie określony termin od daty jej doręczenia – art. 53 Ordynacji podatkowej.
Prezentując ten pogląd Sąd nie miał jednakże podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją, w tych częściach, z uwagi na treść art. 134 § 2 p.p.s.a. nie zezwalający na wydanie orzeczenia na niekorzyść skarżącego.
W ocenie Sądu zarzut skargi o błędnym zastosowaniu przepisów o finansach publicznych jest chybiony.
Z przytoczonych względów, na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.