Uzasadnienie
Skarżący T.G. zwrócił się na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując to trudną sytuacją materialną. Skarżący osiąga dochód z umowy o pracę, który po zsumowaniu z dochodem żony wynosi 4.900 zł. Wydatki na utrzymanie mieszkania wynoszą 1.000 zł. Dodatkowo Skarżący spłaca zadłużenie z tytułu kredytów i pożyczki. Do majątku zaliczył udziały w spółce. Żona Skarżącego posiada natomiast mieszkanie i działkę niezabudowaną.
Pismem z 10 czerwca 2011 r. (doręczonym Skarżącemu w dniu 4 lipca 2011 r. w trybie doręczenia zastępczego – dwukrotne awizo) referendarz sądowy wezwał go do nadesłania w terminie 7 dni dodatkowej dokumentacji dotyczącej jego stanu majątkowego. Z obowiązku nadesłania dokumentacji Skarżący jednak nie wywiązał się. Z tych względów referendarz sądowy uznał, że nie wykazał on w sposób bezsprzeczny i nie budzący wątpliwości, iż jego sytuacja materialna uniemożliwia poniesienie kosztów postępowania, jak tego wymaga art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W myśl tego przepisu przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z użytego w tym przepisie zwrotu "gdy wykaże" wynika, iż ciężar dowodu w zakresie powyższej przesłanki spoczywa na stronie. To strona zatem ma przekonać Sąd, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania. Strona powinna więc należycie uzasadnić i udokumentować okoliczności, na które powołuje się we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli zawarte w nim oświadczenie okaże się niewystarczające lub budzi wątpliwości, strona ma obowiązek złożyć - na wezwanie - dodatkowe informacje lub dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Możliwość wezwania daje Sądowi przepis art. 255 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie z możliwości tej referendarz sądowy skorzystał, uznając, że dane zawarte w formularzu PPF nie są wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia. Wezwanie z 10 czerwca 2011 r. precyzyjnie określało jakich oświadczeń referendarz sądowy oczekuje i jakie dokumenty miały zostać przedstawione, a także jakie dane
Sygn. akt III SA/Wa 1328/11 budzą wątpliwości. Brak reakcji na wspomniane wezwanie oznacza, że nie można w pełni ocenić sytuacji majątkowej Skarżącego. Tym samym nie można stwierdzić, że spełnił on przesłankę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.