Uzasadnienie
W wyniku złożonego przez Skarżącego - R. L. wniosku o wydanie interpretacji w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania lokat kapitałowych za pośrednictwem płatnika, została wydana przez Ministra Finansów interpretacja indywidualna z dnia [...] maja 2009 r.
Skarżący w dniu 7 lipca 2009 r. złożył skargę na powyższą interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na nie złożenie przez Skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako ".p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa, tak jak w niniejszej sprawie, nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 tej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W rozpatrywanej sprawie Skarżący przed złożeniem niniejszej skargi nie dopełnił warunku uprzedniego, pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy, zatem stwierdzić, że nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nadmienić należy, iż interpretacja indywidualna Ministra Finansów zawierała prawidłowe pouczenie w tym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.