Uzasadnienie
W. G. i R. G. (dalej jako: "Skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2020 r., w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r.
Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2020 r. wezwano Skarżących do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podanie numeru PESEL.
Powyższe wezwania doręczono obydwu Skarżącym w dniu 6 sierpnia 2020 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru karta 14 i 15 akt sądowych).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący 14 sierpnia 2020 r. (data nadania) przesłali pismo, w którym wskazali swoje nr PESEL oraz wartość przedmiotu zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej,"p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Art. 85 p.p.s.a. stanowi z kolei, iż czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone obydwu Skarżącym 6 sierpnia 2020 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bieg 7 sierpnia 2020 r. i upłynął 13 sierpnia 2020 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz.U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.), który znajduje zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a.
Natomiast Skarżący wykonując wezwanie Sądu uzupełnili braki formalne skargi 14 sierpnia 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Powyższa czynność dokonana została zatem z uchybieniem zakreślonego w ww. zarządzeniu terminu. W myśl zatem art. 85 p.p.s.a. czynność tą należy uznać za bezskuteczną.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.