Uzasadnienie
W. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwana "Skarżącą") pismem z dnia 15 grudnia 2017 r., wniesionym 18 grudnia 2017 r., złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do marca 2015 r.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę poinformował, że Skarżąca w dniu 15 grudnia 2017 r. złożyła osobiście wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r. Z kolei w piśmie z 19 czerwca 2018 r. ww. organ poinformował, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 w związku z art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800; dalej zwana "O.p.") odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia 13 listopada 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 124 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej zwana "P.p.s.a"), sąd zawiesza postępowanie z urzędu w przypadku, o którym mowa w art. 56 ww. ustawy. Natomiast zgodnie z art. 56 P.p.s.a. w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Powyższą regulacją ustawodawca uznał za dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego skargi po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, jednak stwierdził, że wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym stanowi czasową przeszkodę w rozpoznaniu skargi przez sąd administracyjny. Przywołane uregulowanie ma na celu zachowanie pewności obrotu prawnego, a jego nie uwzględnienie prowadzi do wadliwości wydanego w takich warunkach wyroku (R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, Legalis).
Tym samym w przypadku zbiegu postępowania sądowego i nadzwyczajnego postępowania administracyjnego pierwszeństwo powinno mieć zawsze postępowanie administracyjne. Za stanowiskiem takim przemawia przede wszystkim to, że wydanie przez sąd prawomocnego wyroku wiąże wszelkie organy państwowe i wyklucza możliwość wydania sprzecznego z nim rozstrzygnięcia przez organ administracji, natomiast niekorzystne dla strony zakończenie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego nie wyklucza możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego i ponownego skontrolowania legalności decyzji ostatecznej (por. Z. R. Kmiecik, Zbieg nadzwyczajnego postępowania administracyjnego i postępowania sądowoadministracyjnego, [w:] Wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego, lex 2014).
Reasumując należy stwierdzić, że ratio legis art. 56 P.p.s.a. zmierza do uniknięcia kumulacji dwóch trybów rozpatrywania sprawy, przyznając – w określonym w tym przepisie przypadku – pierwszeństwo administracyjnemu postępowaniu nadzwyczajnemu. Stwierdzić należy, że kumulacja postępowań, a właściwie zapadłych w ich wyniku rozstrzygnięć, byłaby nie tylko zbędna, ale i niepożądana z uwagi na mogące stąd wyniknąć dodatkowe komplikacje i w istocie wydłużenie się postępowań, a także z uwagi na konieczność ochrony autorytetu zapadłych orzeczeń (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2009 r. sygn. akt I FSK 485/09).
Z akt sprawy wynika, że Skarżąca w dniu 15 grudnia 2017 r., a zatem jeszcze przed wniesieniem skargi do Sądu, co miało miejsce w dniu 18 grudnia 2017., złożyła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r. W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że przed wniesieniem skargi do Sądu skutecznie wszczęte zostało postępowanie administracyjne, wskazane w art. 56 P.p.s.a.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.