Uzasadnienie
Skarżący – J. R., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej w sprawie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r.
W piśmie z dnia 4 listopada 2016 r. Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek Skarżący wskazał, iż mając na względzie wysokość zaległości podatkowych nie jest w stanie dokonać ich jednorazowej spłaty. Ponadto wskazał na narastające odsetki od ww. zaległości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić jednak należy, iż o wstrzymaniu wykonania aktu można mówić wyłącznie w odniesieniu do tych rozstrzygnięć administracyjnych, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295).
Przedmiotem wniosku strony skarżącej jest decyzja o odmowie zmiany decyzji ostatecznej w sprawie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem Sądu tego rodzaju rozstrzygnięcie organów administracji publicznej w ogóle nie nadaje się do wykonania w wyżej przedstawiony sposób. Owszem zaskarżona decyzja wywołuje określone następstwa prawne, niemniej jednak trudno w tym przypadku mówić o następstwach związanych z jej wykonaniem. W istocie bowiem ma ona charakter procesowy, nie nakłada na adresata żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź w sposób przymusowy. Przedmiotowa decyzja nie wywołuje zatem bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i tym samym nie może naruszać żadnych praw strony skarżącej w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i które stanowiłyby podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Reasumując, zaskarżona decyzja ma jedynie charakter procesowy, nie podlega ochronie tymczasowej, gdyż jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. W tej sytuacji Sąd na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.