Uzasadnienie
Skarżący – A. H. wystąpił z wnioskiem – sporządzonym na formularzu PPF z dnia 23 czerwca 2015 r. – o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada mieszkanie kwaterunkowe o pow. 59,5 m², natomiast nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, że utrzymuje się z zasiłków okresowych w wysokości 300 zł miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, iż korzysta z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego, zasiłków celowych oraz prawa do bezpłatnych obiadów.
W dodatkowym oświadczeniu z 21 lipca 2015 r. wyjaśnił, że jedynym źródłem jego utrzymania jest pomoc społeczna, z której korzysta od 1 lipca 2007 r. Do pisma załączył informację z 20 lipca 2015 r. o zasiłkach pobranych od 1 stycznia 2014 r. do 30 czerwca 2015 r. a także zaświadczenie z ZUS o niepobieraniu świadczenia emerytalno-rentowego.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym skarżącego i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W szczególności wzięto pod uwagę, że skarżący utrzymuje się z pomocy społecznej, nie osiąga innych dochodów, nie posiada nieruchomości, ani zasobów pieniężnych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.