Uzasadnienie
B.P. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2016 r., pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 11.836 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone Skarżącej 22 sierpnia 2016 r.
Skarżąca do 14 września 2016 r. nie uiściła należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa Oddziału Finansowo-Budżetowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga i jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu, wzywa się go do jego uiszczenia.
W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w odpisie zarządzenia skierowanego do Skarżącej w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 5 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 22 sierpnia 2016 r.
W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 29 sierpnia 2016 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony.
W tej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.