Uzasadnienie
Skarżący M. S.,, na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że od początku roku 2016 był bezrobotny. Znalazł zatrudnienie od 21 marca do 7 maja 2016 r. z wynagrodzeniem 769 zł miesięcznie. Obecnie Skarżący znowu jest bezrobotny.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie 30m² oraz samochód [...] o wartości 6.500 zł. Do swoich miesięcznych wydatków Skarżący zaliczył opłaty za czynsz – 310 zł, energię elektryczną – 100 zł za dwa miesiące, gaz – 30 zł za dwa miesiące oraz telefon – 69 zł.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał zeznanie podatkowe PIT-37, z którego wynika, że w 2015 r. Skarżący uzyskał dochód w kwocie 4.112,50 zł. Skarżący przesłał również wyciąg z rachunku bankowego z którego wynika, że posiada On zadłużenie w kwocie 13.449,79 zł.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powołany przepis oraz wysokość wpisu od skargi (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego) wynoszącego 500 zł referendarz sądowy uznał, że jego uiszczenie przekracza możliwości finansowe Skarżącego. Skarżący jest osobą bezrobotną i nie posiada żadnego majątku, który mógłby w krótkim czasie spieniężyć i uiścić wpis sądowy.
Tym samym uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie mają dostatecznych środków na opłacenie skargi. Zasadne jest zatem zwolnienie Skarżącego od należnego od tej skargi wpisu w kwocie 500 zł.
W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.