Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego po rozpoznaniu wniosku Skarżącego A. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2006 r. o odmowie umorzenia Skarżącemu należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres od II kwartału 2005 r. do I kwartału 2006 r. Jak wynika z akt sprawy decyzję drugoinstancyjną Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego doręczono Skarżącemu w dniu 27 lutego 2006 r.
Na powyższą decyzję Skarżący w dniu 28 marca 2006 r. (data stempla pocztowego na kopercie) wniósł skargę, kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nie wnosił o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Przy piśmie z dnia 31 marca 2006 r. sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał skargę organowi na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej: "p.p.s.a."
W odpowiedzi na skargę Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jakkolwiek art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) przewiduje, że skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi ze skutkiem, określonym w cytowanym wyżej art. 54 § 1 p.p.s.a., jednocześnie ten sam przepis stanowi, że powyższa dyspozycja ma zastosowanie wyłącznie w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 2 ustawy wprowadzającej, datą wejścia w życie p.p.s.a. był dzień 1 stycznia 2004 r. To oznacza, że cytowany przepis art. 98 ustawy wprowadzającej mógł być stosowany wyłącznie do końca roku 2005. Tymczasem w sprawie niniejszej skarga wniesiona została w dniu 28 marca 2006 r.
W tej sytuacji Sąd w trybie korespondencji ogólnej przekazał skargę Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, jako organowi właściwemu do jej otrzymania. Zgodnie zaś z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z jego wniesieniem. W konsekwencji przyjąć należy, że skarga w sprawie niniejszej prawidłowo wniesiona została w dniu 31 marca 2006 r., tj. w dniu nadania skargi przez Sąd Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Datę tę potwierdza stempel pocztowy na karcie nadania z dnia 31 marca 2006 r., obejmującej przesyłkę przedmiotowej skargi do organu.
Tymczasem, jak wynika z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika natomiast ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, zaskarżona decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] lutego 2006 roku Nr [...] doręczona została Skarżącemu w dniu 27 lutego 2006 roku, a zatem termin do jej zaskarżenia upływał z dniem 29 marca 2006 r. (środa).
Skoro zatem - jak wywiedziono powyżej - przyjąć należy, że skarga nadana została w dniu 31 marca 2006 r., wynika z tego, że została ona wniesiona z jednodniowym uchybieniem ustawowemu terminowi. W ocenie Sądu bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje fakt, że nadanie skargi przez Skarżącego bezpośrednio do sądu nastąpiło w dniu 28 marca 2006 r. Zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami wadliwe skierowanie skargi nie mogło bowiem wywołać skutku, przewidzianego w art. 54 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd orzekający w sprawie niniejszej stwierdził, że powyższa przesłanka w sprawie zachodzi. Mając zatem na uwadze treść przytoczonego przepisu i działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.