Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił przeprowadzenia dowodów, o przeprowadzenie których Skarżąca – K. S.A. wnosiła w odwołaniu od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] lutego 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W postanowieniu zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Pismem z dnia 20 czerwca 2009 r. Skarżąca wniosła skargę na ww. postanowienie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wskazał, że postanowienie odmawiające przeprowadzenia dowodu nie jest postanowieniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Nie podlega ono więc zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Jednocześnie organ wyjaśnił, że co prawda w zaskarżonym postanowieniu błędnie pouczono Skarżącą o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jednakże pouczenie to sprostowano postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. informując Skarżącą, że na postanowienie z dnia [...] czerwca 2009 r. nie przysługuje zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. Sąd w pełni podzielił bowiem argumentację Dyrektora Izby Skarbowej w W. zawartą w odpowiedzi na skargę.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają więc wyłącznie postanowienia na które służy zażalenie, postanowienia kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nie jest żadnym z tych postanowień. Nie kończy ono postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W sprawie dotyczącej określenia kwoty różnicy podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy charakter taki będzie miała bowiem decyzja Dyrektora Izby Skarbowej wydana na skutek rozpatrzenia wniesionego przez Skarżącą odwołania.
Na postanowienie z dnia [...] czerwca 2009 r. nie przysługuje także zażalenie. Zgodnie bowiem z art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: O.p.) na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 188 w zw. z art. 216 O.p. Przepisy tej ustawy nie przewidują w takiej sytuacji możliwości wniesienia zażalenia.
W związku z powyższym należało stwierdzić, iż postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nie jest żadnym z postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., nie przysługuje więc na nie skarga do sądu administracyjnego.
Jednocześnie Sąd zauważa, iż błędne pouczenie Skarżącej o prawie wniesienia skargi, zawarte w zaskarżonym postanowieniu nie powoduje, iż postanowienie to jest zaskarżalne do sądu administracyjnego. Prawo do wniesienia skargi wynika bowiem wyłącznie z obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, które w rozpatrywanej sprawie nie przewidują możliwości zaskarżenia.
Zarzuty dotyczące nieprawidłowego działania organu związanego z odmową przeprowadzenia wnioskowanego przez Skarżącą dowodu będzie ona mogła podnosić w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. wydaną na skutek wniesionego przez nią odwołania – jeżeli zdecyduje się na wniesienie takiej skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sad odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl natomiast art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie przywołanych art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
O zwrocie uiszczonego przez Skarżącą wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.