Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lutego 2014 r.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony Skarżącemu. W piśmie tym zawarte było pouczenie, iż na wyrok przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych oraz wniesiona w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, pod rygorem jej odrzucenia.
Pismem z dnia 23 marca 2015 r., Skarżący wniósł samodzielnie skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 kwietnia 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną Skarżącego z uwagi na niespełnienie wymogu zawartego w art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", tj. brak zachowania przymusu adwokackiego.
Postanowienie powyższe zostało doręczone Skarżącemu z pouczeniem, że jest uprawniony do złożenia zażalenia, ale zażalenie to winno być sporządzone przez adwokata, radcę prawnego bądź doradcę podatkowego.
Pismem z 11 maja 2015 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie sporządził i podpisał samodzielnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zażalenie należało odrzucić.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem art. 175 § 2 i 3.
Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do Sądu zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, które nie zostało sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym w nich mowa. Nadmienić należy, że odpis postanowienia doręczono Skarżącemu wraz z pouczeniem o konieczności sporządzenia zażalenia przez powyżej wymienione podmioty.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy Sąd zważył, iż zażalenie zostało sporządzone osobiście przez Skarżącego. Z akt sprawy nie wynika aby był on adwokatem, radcą prawym lub doradcą podatkowym, bądź spełniał inne wskazane wyżej kryteria zawodowe. Skarżący stwierdza jedynie, że jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jego zażalenia przesyła rozważania Trybunału Konstytucyjnego ze sprawy o sygn. akt SK 22/11. W ocenie Sądu cytowany fragment orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Tym samym stwierdzić należało, że zażalenie wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 194 § 4 P.p.s.a. oraz art. 197 § 2 w związku z art. 178 P.p.s.a, postanowił jak w sentencji.