Uzasadnienie
W dniu 3 lipca 2020 r. S. Kł. wniósł skargę na interpretację ogólną Ministra Finansów z 21 czerwca 2011 r. w przedmiocie rozliczeń podatku od towarów i usług.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona.
Podstawę odrzucenia skargi stanowi między innymi powaga rzeczy osądzonej (res iudicata). Pojęcie to oznacza moc prawną prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy, wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, wykluczająca ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy. Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika wprost, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron).
Konsekwencją procesową faktu, że prawomocny wyrok/postanowienie korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W tej sytuacji zachodzi podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Postanowieniem z 30 kwietnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 561/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. K. na interpretację ogólną Ministra Finansów z dnia 21 czerwca 2011 r. nr PT8/033/IO1/AEW/11/PT-571 na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Orzeczenie to jest prawomocne.
Powyższe przemawia za uznaniem, że ww. postanowienie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, a tym samym kolejna skarga podlega odrzuceniu. Prawnie niemożliwym jest bowiem ponowne wydanie w tej sytuacji przez Sąd orzeczenia pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej przedmiotowo sprawie.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., odrzucił skargę.