Uzasadnienie
Skarżąca – D. s.c. pismem z 3 marca 2017r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010 r. i 2011 r.
Skarga została podpisana przez pełnomocnika Skarżącej – dor. pod. A.G., który do skargi dołączył uwierzytelniony odpis pełnomocnictwo udzielonego mu przez Skarżącą.
Aby ocenić ważność udzielonego pełnomocnictwa, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 6 kwietnia 2017r. Skarżąca została wezwana do usunięcia – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik Skarżącej przy piśmie z dnia 24 kwietnia 2017r. ponownie złożył pełnomocnictwo upoważniające go do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której nie został nadesłany dokument z którego wynikałoby uprawnienie osób które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do podpisania skargi i do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, o czym stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 P.p.s.a. Takim właśnie brakiem dotknięta była skarga złożona w niniejszej sprawie.
W tej sytuacji Sąd umożliwił stronie uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując właściwy sposób postępowania, a mianowicie wyznaczając siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wskazano również na czym polegać ma uzupełnienie braku formalnego.
Niniejsze wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 24 kwietnia 2017r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych zaczął więc biec w dniu 25 kwietnia 2017 r. i upłynął w dniu 2 maja 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 2 P.p.s.a. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania strona nie uzupełniła prawidłowo braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. Pełnomocnik odpowiadając na powyższe wezwanie ponownie nadesłał - pomimo, iż nie był o to wzywany - pełnomocnictwo udzielone mu przez Spółkę. Nie nadesłał jednak dokumentu z wyszczególnieniem wspólników Spółki, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki, a właśnie do nadesłania takiego dokumentu Skarżąca była wzywana.
W związku z powyższym Sąd przyjął, że Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.