Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 września 2006 r., złożonym w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 25 września 2006 r. A. W. cofnął skargę na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w sprawie przekazania zażalenia zgodnie z właściwością. Wraz z cofnięciem skargi skarżący wniósł o umorzenie postępowania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił co następuje:
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- powoływanej dalej jako p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższy stan prawny na uwadze, należy stwierdzić, iż aby uznać za skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego należało zbadać, czy w przedmiotowej sprawie nie występują negatywne przesłanki określone w powołanym wyżej przepisie.
W ocenie Sądu, wycofanie skargi przez stronę skarżącą nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności.
Ze względu na to, iż skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe.
Ze względu na to, iż cofnięcie skargi nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a zwrócono połowę wniesionego wpisu od skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.