Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w sprawie ze skargi J. S. (dalej "Skarżący") na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzjami ostatecznymi w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. i od stycznia do września 2007 r.
Pismem z dnia z dnia 14 kwietnia 2012 r., Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku zapadłego w dniu 19 stycznia 2012 r., podnosząc, że w następstwie wypadku komunikacyjnego w 2004r. doznał licznych urazów w tym [...] skutkujący m.in. [...]. Dalej wskazał, że choroba i doznane w wypadku urazy nie przeszkadzały mu w odbieraniu wcześniejszych pism z Sądu. Zarzucił, że bezrefleksyjne przesłanie przez Sąd wezwania na rozprawę w okresie przed i między świętami Bożego Narodzenia a Nowym Rokiem skutkowało tym, iż poczta żadnego awiza ani przed świętami, ani w okresie między świętami skarżącemu nie doręczyła.
Do wniosku dołączył zaświadczenia lekarskie obrazujące stan ego zdrowia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu.
Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem powoływać okoliczności wskazujące na brak winy Skarżącego w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku.
W ocenie Sądu Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie było niezawinione.
W myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu.
Ustawodawca ustanawia w cytowanym przepisie domniemanie faktyczne doręczenia pisma, o ile zostaną spełnione warunki w przepisie tym przewidziane. Jak wynika z treści znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy koperty zawierającej przedmiotową decyzję - przesyłka została dwukrotnie awizowana: w dniu 21 listopada 2011 r. i w dniu 29 listopada 2011 r. Z adnotacji wynikającej na załączonym do koperty zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, iż zawiadomienie o pozostawieniu pisma w Urzędzie Pocztowym B. umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata tj. Skarżącego. Wobec niepodjęcia w terminie przesyłka zwrócona została do nadawcy tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Odnosząc się do twierdzenia Skarżącego, że nie otrzymał on awiza zawiadamiającego o próbie doręczenia zawiadomienia o rozprawie, Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 7 lipca 2010r., sygn. akt II OZ 651/10, że co do zasady argument ten mógłby zostać uwzględniony, gdyby Skarżący w jakikolwiek sposób uprawdopodobnił, że taka okoliczność miała miejsce. Dla takiego uprawdopodobnienia konieczne byłoby wykazanie, że skrzynka oddawcza była uszkodzona lub też dostęp do tej skrzynki był powszechny. Przywrócenie terminu tylko na podstawie gołosłownego twierdzenia Skarżacego, że awiza nie pozostawiono prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej.
Dlatego też należy uznać, iż nieodbieranie przez Skarżącego korespondencji wskazuje jednoznacznie na brak należytej dbałości o swoje sprawy, a tym samym nie można uznać, że nie zaistniała w sprawie przesłanka winy.
Podkreślić należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.