Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2009 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu odwołania z dnia 8 października 2008 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] orzekającej o odpowiedzialności Komornika Sądowego W. N. jako płatnika z tytułu niepobranego i niewpłaconego podatku od towarów i usług od dokonanej w trybie egzekucji dostawy nieruchomości będącej własnością dłużnika M. sp. z o.o. i określającej kwotę niepobranego i niewpłaconego podatku od towarów i usług z tytułu przedmiotowej dostawy w wysokości 176.180 zł utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Pismem z dnia 30 kwietnia 2009 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Z. – W. N. (dalej: Skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności komornika sądowego jako płatnika z tytułu niepobranego i niewpłaconego podatku od towarów i usług oraz określenia kwoty niepobranego i niewpłaconego podatku od towarów i usług.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy wynikającego z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: ustawa o VAT) obowiązku pobrania i odprowadzenia podatku od towarów i usług przez komornika sądowego wykonującego czynności egzekucyjne, jako płatnika podatku od dostawy, dokonanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika.
Należy wskazać, że podstawą rozstrzygnięcia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] był między innymi przepis art. 18 ustawy o VAT.
Wątpliwości, co do zgodność z Konstytucją unormowania zawartego w art. 18 ustawy o VAT z zasadami poprawnej legislacji, stanowiącej element demokratycznego państwa prawa, statuowanej w art. 2 Konstytucji doprowadziły do zwrócenia się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 28 czerwca 2007 r., w sprawie o sygn. I SA/Po 357/06 z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego co do zgodności art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim nakłada na komorników sądowych obowiązki płatnika od dokonywanej w trybie egzekucji dostawy nieruchomości będącej własnością dłużnika, z art. 2 Konstytucji RP (sprawa o sygn. akt P44/07)
Zdaniem Sądu okoliczności stanu faktycznego sprawy, z uwzględnieniem treści przepisu art. 18 ustawy o VAT świadczą o wystąpieniu kwestii prejudycjalnej dla toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego w postaci orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego na zadane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pytanie prawne.
Zważyć, w kontekście powyższego należy, że zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymanie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumieć więc należy przeszkodę powstającą lub ujawniająca się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., w sprawie sygn. akt I FSK 845/05).
W związku z powyższym w ocenie Sądu zaistniała przesłanka do zawieszenia z urzędu postępowania sądowego określona w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., gdyż wynik powyższego postępowania, będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy.
Z tego względu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.