Uzasadnienie
Radca prawny P. S. przedłożył pełnomocnictwo z 14 grudnia 2009 r., z którego treści wynikało, iż jest on uprawniony do reprezentowania Skarżącej – F. GmbH z siedzibą w N., przed wszelkiego rodzaju sądami i urzędami oraz instytucjami w Polsce, w sprawie zwrotu podatku z Polski. Pełnomocnictwo opatrzone zostało nieczytelnym podpisem oraz pieczątką firmową Skarżącej.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 12 stycznia 2010 r. pełnomocnik wezwany został między innymi do wskazania osoby, która podpisała pełnomocnictwo oraz złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie tej osoby do reprezentowania Skarżącej w dacie jego udzielenia.
Pełnomocnik nie zastosował się do wezwania, a tym samym nie wykazał swego umocowania do występowania w imieniu Skarżącej.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 35 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd postanowił jak w sentencji.