Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 sierpnia 2015 r. Referendarz sądowy odmówił R. G. – Skarżący w niniejszej sprawie - przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego.
Skarżący złożył od powyższego postanowienia sprzeciw.
Z uwagi na to, że sprzeciw nie był podpisany, Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu przez jego własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego sprzeciwu w terminie 7 dni.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie o uzupełnienie braków formalnych sprzeciwu, zostało wysłane na adres do doręczeń wskazany w skardze przez Skarżącego. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, tj. 30 września 2015 r. i następnie 8 października 2015 r. Ponieważ nie została odebrana przez Skarżącego, 15 października 2015 r. zwrócono ją Sądowi (wpływ do Sądu 21 października 2015 r.). W tej sytuacji na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. przesyłkę należało uznać za doręczoną 14 października 2015 r., tj. ostatniego dnia 14-dniowego okresu, na jaki złożono ją w placówce pocztowej, liczonego od pierwszego awizo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sprzeciw należało odrzucić.
W myśl art. 259 § 1 P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Sąd stwierdził, że wniesiony w niniejszej sprawie sprzeciw zawierał brak formalny w postaci braku podpisu osoby, która go złożyła. Pomimo wezwania do uzupełnienia tego braku, Skarżący jednak nie podpisał sprzeciwu jak też nie nadesłał podpisanego egzemplarza sprzeciwu. W tym stanie rzeczy zastosowanie znajdzie przepis art. 259 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.