Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 stycznia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 1472/11 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011r. w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2002 r.
W punkcie 3 sentencji tego wyroku Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej spółki kwotę 757 zł. Opisując tę kwotę słownie Sąd użył wyrazów "siedemset siedemdziesiąt siedem złotych ".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268).
W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
W punkcie 3 sentencji wydanego w niniejszej sprawie wyroku błędnie bowiem słownie określono kwotę zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej spółki tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Kwota jaką Sąd zasądził na rzecz skarżącej spółki określona cyfrowo wynosiła 757 zł. Kwota ta odpowiada wysokości kosztów sądowych jakie w niniejszej sprawie należało zasądzić od organu tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w związku z uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W tej sytuacji prawidłowe słowne określenie powyższej kwoty winno brzmieć "siedemset pięćdziesiąt siedem złotych".
W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.