Uzasadnienie
Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 1/10/2015 r., w wykonaniu postanowienia z 17/8/2015 r o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. T.M..
Podczas rozprawy w dniu 5/4/2016 r, jak wynika z protokołu rozprawy, pełnomocnik z urzędu stawił się, popierał skargę i zwrócił się o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej czy reprezentowanie strony w postępowaniu przed Sądem I instancji.
Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną.
Zdaniem referendarza sądowego, mając na uwadze rodzaj sprawy, wyrazem udzielenia pomocy prawnej w sprawie jest odnotowany w protokole udział pełnomocnika z urzędu w postępowaniu.
Mając na uwadze fakt, że w sprawie jest przedmiotem zaskarżenia należność pieniężna w kwocie 332 zł (łączne zobowiązanie pieniężne za 2014 r), udział pełnomocnika strony w postępowaniu przed Sądem I instancji, złożenie stosowanego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na podstawie § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r poz 461, j.t.), kwotę wynagrodzenia należało oznaczyć na 60 zł. Do tej kwoty należy doliczyć kwotę 23 % podatku VAT.
Właściwość rozporządzenia przywołanego jako podstawa prawna referendarz sądowy ustalił z uwagi na treść §22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015, poz 1801).
Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.