Uzasadnienie
Pismem z 7 maja 2015 r. A. P.– Skarżąca w niniejszej sprawie, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2014 r.
Z akt sprawy wynika, że ww. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. została doręczona Skarżącej w dniu 27 marca 2015 r. Natomiast skarga na powyższą decyzję, skierowana do tut. Sądu nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 28 kwietnia 2015 r. (data stempla pocztowego – karta nr 4 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 tej ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu na decyzję doręczoną Skarżącej w dniu 27 marca 2015 r. rozpoczął bieg w dniu 28 marca 2015 r. i upłynął z dniem 27 kwietnia 2015 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a., który to stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Jak wskazano powyżej skarga została wniesiona w dniu 28 kwietnia 2015 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.