Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1478/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącej - S. sp. z o.o. na interpretację Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] lutego 2008 r. w zakresie podatku od nieruchomości. Powodem odrzucenia skargi był brak uiszczenia przez profesjonalnego pełnomocnika Skarżącej (radcę prawnego) wpisu stałego od wniesionej skargi, zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Pismem z dnia 10 lipca 2007 r. (wpływ do Sądu 15 lipca 2008 r.) zatytułowanym "zażalenie" pełnomocnik Skarżącej wniósł m.in. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przyznał, iż przy wnoszeniu skargi nie uiścił należnego wpisu. Wskazał jednak, iż "z uwagi na nieprzejrzystość opublikowanych przepisów dotyczących zasad pobierania opłat wpisu stałego od wnoszonej skargi i dobrą praktykę, strona winna mieć możliwość naprawienia tego uchybienia".
Jednocześnie z wnioskiem uiszczono wpis od skargi w wysokości 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 p.p.s.a. Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, przy czym to właśnie na stronie postępowania spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku.
Analiza wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu pełnomocnik Skarżącej nie uprawdopodobnił bowiem braku winy w uchybieniu pierwotnemu terminowi do uiszczenia wpisu od skargi.
Jak wynika z wyjaśnień pełnomocnika Skarżącej brak uiszczenia należnego wpisu stałego od skargi wynikał z faktu, iż pełnomocnik kierował się w tym zakresie nieobowiązującym od 17 marca 2006 r. przepisem § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.: dalej: rozporządzenie). Zgodnie z tym przepisem wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1 po przekazaniu skargi sądowi.
W momencie wnoszenia skargi przepis powyższy od prawie dwóch lat już nie obowiązywał. Został bowiem uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z art. 221 p.p.s.a. oraz art. 2 Konstytucji RP. W związku z powyższym w zakresie pism wnoszonych przez adwokatów lub radców prawnych zastosowanie ma ogólna zasada określona w art. 221 p.p.s.a., w myśl której pisma takie pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty - jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Sąd zauważa, iż Skarżąca jest w niniejszej sprawie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego. W ramach zawodowych obowiązków takiego pełnomocnika leży m.in. dbałość o znajomość aktualnych przepisów prawa, również tych związanych z trybem wnoszenia skarg do sądu administracyjnego oraz określających obowiązki wnoszącego skargę. Właśnie bowiem z uwagi na przekonanie o profesjonalizmie pełnomocnika strona decyduje się na jego ustanowienie w konkretnej sprawie.
W opinii Sądu w rozpatrywanej sprawie pełnomocnik Skarżącej wnosząc skargę powinien zdawać sobie sprawę m.in. z treści art. 221 p.p.s.a. oraz z faktu utraty mocy obowiązującej przez § 5 ust. 2 rozporządzenia. Brak takiej wiedzy u profesjonalnego pełnomocnika nie może zostać uznany za niezawiniony.
Sąd stwierdza ponadto, iż wbrew twierdzeniom pełnomocnika zawartym w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu przepisy dotyczące zasad pobierania wpisu stałego w postępowaniu sądowoadministracyjnym są przejrzyste a niezastosowanie się do ich treści przez profesjonalnego pełnomocnika należy uznać za zawinione. Art. 221 p.p.s.a. wyraźnie stwierdza bowiem, iż jeżeli pismo podlegające opłacie stałej wnosi adwokat lub radca prawny, który wraz z wniesieniem pisma nie opłaci go w należyty sposób, pismo takie pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca, bez wezwania do uiszczenia opłaty.
Podsumowując powyższe rozważania Sąd stwierdza, iż powoływane przez pełnomocnika Skarżącej w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu stałego od skargi.
Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.