Uzasadnienie
W dniu 22 grudnia 2010 r. B. M. (dalej jako Skarżący) złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej.
We wniosku zadał m.in. pytanie, czy wniesienie tytułem wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej przedsiębiorstwa lub wymienionych w stanie faktycznym składników nie stanowiących przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej jego części, będzie skutkowało powstaniem u wnioskodawcy przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ? A jeżeli zdaniem organu podatkowego powstanie przychód, to jak ustalić wysokość przychodu oraz kosztu uzyskania takiego przychodu.
Zdaniem Skarżącego aport zarówno przedsiębiorstwa, jak i poszczególnych jego składników do spółki osobowej, jaką jest spółka komandytowa, nie będzie skutkowało powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) zwana dalej,,u.p.d.o.f.".
W interpretacji indywidualnej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. działający z upoważnienia Ministra Finansów uznał stanowisko Skarżącego za nieprawidłowe.
Stwierdził, iż wniesienie do spółki osobowej wkładu w postaci przedsiębiorstwa lub jego części (nie stanowiącej przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części) w zamian za udział w tej spółce, stanowi odpłatne zbycie przedsiębiorstwa lub jego części. Wartość wnoszonego przedsiębiorstwa lub jego części określona w umowie spółki (stanowiącą podstawę do ustalenia udziału) stanowi, w rozumieniu przepisu art. 14 u.p.d.o.f, przychód z działalności gospodarczej wnoszącego wkład do spółki. Organ zaznaczył, iż kosztem uzyskania przychodów w przypadku wniesienia aportem składników majątku trwałego lub wartości niematerialnych i prawnych do spółki komandytowej, będzie wartość początkowa tych składników pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne, czyli kwota stanowiąca niezamortyzowaną cześć wartości tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. W przypadku wniesienia aportem pozostałych składników majątku koszty uzyskania przychodów należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 22 ust 1 u.p.d.o.f., a wiec będą to koszty rzeczywiście poniesione na nabycie lub wytworzenie tych składników.
Pismem z dnia 7 maja 2010 r. Skarżący wniósł na powyższą interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Przy piśmie z dnia 24 maja 2011 r. Minister Finansów - nadesłał do Sądu interpretację indywidualną z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] wydaną w wyniku uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływana jako "p.p.s.a."), zmieniającą zaskarżoną interpretację indywidualną i uznającą stanowisko Skarżącego za prawidłowe.
Interpretacja ta została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 30 maja 2011 r., co wynika z nadesłanego przez organ podatkowy zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu.
Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie wydane w tzw. trybie autokontroli stanowi o usunięciu przedmiotu sporu między stronami postępowania, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego.
W rozpoznawanej sprawie organ podatkowy orzekł o zmianie zaskarżonej interpretacji indywidualnej i uznał stanowisko strony skarżącej przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego za prawidłowe.
Interpretacja indywidualna wydana w wyniku uwzględnienia skargi stanowi nowe rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej i zawiera pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do sądu.
Tym samym należało uznać, że prowadzenie postępowania przed tutejszym Sądem w sprawie kontroli legalności indywidualnej interpretacji Ministra Finansów z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] stało się bezprzedmiotowe.
W tych warunkach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.