Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 1485/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z pozostałymi członkami zarządu za zaległości spółki w tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za listopad 2007 r. W komparycji powyższego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako stronę skarżącą wskazał "R. K.".
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pełnomocnik Organu wskazał, iż komparycja zaskarżonego wyroku zawiera oczywistą omyłkę pisarską w zakresie oznaczenia nazwiska Skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (por. art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).
W komparycji wyroku z dnia 28 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 1485/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako stronę skarżącą wskazał R. K., gdy w rzeczywistości stroną Skarżącą w przedmiotowej sprawie jest R. K.. Nie ulega wątpliwości, iż stroną Skarżącą w niniejszej sprawie jest R. K..
Tym samym należy stwierdzić, że w komparycji powyższego wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 159 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.