Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. w przedmiocie oddalenia skarg na czynności egzekucyjne w związku z uchybieniem terminu do ich złożenia.
Powyższe postanowienie zostało wydane na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy.
Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych we W. z wniosku wierzyciela Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W., wszczął egzekucję do majątku Skarżącego - K. W.. Zawiadomieniami z dnia 5 października 2007 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego.
Pismami z dnia 13 listopada 2007 r. doprecyzowanymi w dniu 21 grudnia 2007 r. Skarżący wniósł trzy skargi na dokonane czynności egzekucyjne. Podniósł zarzuty nieistnienia obowiązków objętych postępowaniem egzekucyjnym.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. oddalił skargi stwierdzając uchybienie terminu do ich złożenia. Wskazał, iż odpisy tytułów wykonawczych oraz zawiadomienia o zajęciu Skarżący odebrał w dniu 15 października 2007 r. Zgodnie natomiast z art. 54 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej: u.p.e.a.) skargę na czynności egzekucyjne wnosi się w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności. O powyższym terminie strona została prawidłowo pouczona. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że termin do złożenia skargi na czynność dokonaną 15 października 2007 r. upływał w dniu 29 października 2007 r. Wniesione w dniu 13 listopada trzy skargi zostały więc złożone z uchybieniem powyższemu terminowi i z tego względu Dyrektor Izby Skarbowej skargi te oddalił stwierdzając ich niedopuszczalność z uwagi na przekroczenie terminu do ich wniesienia.
Dodatkowo organ wskazał, iż pismem z dnia 13 grudnia 2007 r. zwrócił się do strony o sprecyzowanie i wyjaśnienie żądań zawartych w pismach z dnia 13 listopada 2007 r. informując jednocześnie, iż nie zastosowanie się do wezwania spowoduje, iż powyższe pisma zostaną rozpatrzone jako skargi na czynność egzekucyjną. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący nie sprecyzował swojego żądania.
Pismem z dnia 28 stycznia 2008 r. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] stycznia 2008 r.
Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Minister Finansów podtrzymał argumentację prezentowaną przez organ pierwszej instancji. Stwierdził, iż istotnie wniesione przez Skarżącego skargi na czynności egzekucyjne zostały wniesione po upływie 14 - dniowego terminu wynikającego z art. 54 u.p.e.a. Zasadnie więc skargi te oddalono jako niedopuszczalne z uwagi na przekroczenie ww. terminu.
Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że nawet w przypadku dochowania terminu do wniesienia skarg, podnoszone przez stronę zarzuty dotyczące nieistnienia obowiązków objętych egzekwowanymi tytułami wykonawczymi nie mogłyby być rozpatrywane w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne. W ramach takiej skargi można bowiem podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności. Skarga na czynności egzekucyjne nie przysługuje natomiast w sytuacjach, gdy przewiduje się inne środki zaskarżenia (zarzuty, zażalenia na postanowienia, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego) albo w sytuacjach gdy przewiduje się wniesienie pozwu do sądu.
Pismem z dnia 5 maja 2008 r. Skarżący wniósł skargę na powyższe postanowienie. Stwierdził, iż nie uchybił terminowi do złożenia skargi na czynności egzekucyjne. Dodatkowo wskazał, że w jego opinii nie było potrzeby precyzowania charakteru wniesionych przez niego pism, gdyż wyraźnie opisał w nich ich cel.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga okazała się bezzasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie Ministra Finansów utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia skarg na czynności egzekucyjne i ich oddalenia.
Zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a. Zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. W myśl natomiast art. 54 § 4 u.p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne wnosi się w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.
W rozpatrywanej sprawie czynnością egzekucyjną, na którą Skarżący złożył skargi było zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego prowadzonego przez Bank Spółdzielczy w K.. Jak wynika z akt sprawy zawiadomienie to zostało doręczone Skarżącemu wraz z tytułami wykonawczymi w dniu 15 października 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
Biorąc pod uwagę brzmienie powołanego wyżej art. 54 § 4 u.p.e.a. uznać więc należało, iż termin na złożenie skargi upływał w dniu 29 października 2007 r. (poniedziałek).
Tymczasem Skarżący skargi na czynności egzekucyjne złożył w Sekretariacie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat K. w dniu 13 listopada 2007 r. a więc z piętnastodniowym uchybieniem terminowi na dokonanie tej czynności.
W opinii Sadu prawidłowo zatem postąpiły organy podatkowe stwierdzając uchybienie terminu do złożenia skarg na czynności egzekucyjne i z tego względu oddalając te skargi jako niedopuszczalne. Zaskarżone postanowienia w powyższym zakresie nie naruszają więc prawa.
Jednocześnie Sąd wskazuje, iż prawidłowe było także postępowanie organów związane z koniecznością wyjaśnienia charakteru pism Skarżącego z dnia 13 listopada 2007 r. Pisma te zostały zatytułowane jako "Skarga dłużnika na czynności egzekucyjne ZUS". Tytuł wskazywał więc wyraźnie, iż stanowią one skargi na czynności egzekucyjne. Jednakże w uzasadnieniu zobowiązany powoływał się na okoliczność nieistnienia egzekwowanego obowiązku (stwierdził, iż w okresie od 4 kwietnia 1997 r. do 30 kwietnia 2002 r. nie prowadził działalności gospodarczej). Jest to natomiast przesłanka, którą można powołać wnosząc zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji na podstawie art. 33 u.p.e.a.
W związku z powyższymi wątpliwościami organ prawidłowo wezwał Skarżącego do sprecyzowania charakteru pism z dnia 13 listopada 2007 r. W ocenie Sądu organ był również uprawniony do sformułowania zastrzeżenia, iż w przypadku braku wykonania przez stronę wezwania rozpozna ww. pisma jako skargi na czynności egzekucyjne - zgodnie z ich tytułem.
Skarżący nie sprecyzował charakteru pism. Zasadnie zatem zostały one przez organy uznane za skargi na czynności egzekucyjne.
Na marginesie powyższych rozważań Sąd wskazuje, iż w zaskarżonym postanowieniu Minister Finansów słusznie stwierdził, iż nawet w przypadku dochowania terminu do wniesienia skarg, zarzuty dotyczące nieistnienia egzekwowanych obowiązków nie mogłyby być rozpatrywane w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne. Zgodnie bowiem z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych skarga na czynności egzekucyjne wnoszona na podstawie art. 54 u.p.e.a. nie będzie przysługiwać w sytuacjach, gdy przewiduje się inne środki zaskarżenia (zarzuty, zażalenia na postanowienia, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego spod egzekucji) albo w sytuacjach, gdy przewiduje się wniesienie pozwu do sądu (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 3474/06, LEX 304097).
W rozpoznanej sprawie Skarżący podnosił okoliczność nieistnienia obowiązku, który organ od niego egzekwował. Okoliczność ta - nieistnienie obowiązku, stanowi określoną w art. 33 pkt 1 u.p.e.a. podstawę do wniesienia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Z tego względu okoliczność ta nie mogłaby być rozpatrzona w postępowaniu prowadzonym przez organ w sprawie wniesionej przez zobowiązanego skargi na zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób uzasadniający jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.