Uzasadnienie
Skarżący M.C., wniósł do Sądu na urzędowym formularzu "PPF" o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku powołał się na trudną sytuację finansową. Skarżący wyjaśnił, że uzyskuje nieregularne dochody z działalności [...]. Działalność ta jest obarczona ryzykiem, a Skarżący – jak podniósł – ze względu na zaciągnięte kredyty był blisko ogłoszenia upadłości konsumenckiej.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe oraz że nie posiada żadnego majątku z wyjątkiem samochodu marki [...], rok prod. 2003. Skarżący z tytułu zakupu samochody spłaca kredyt bankowy.
Na wezwanie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący przedstawił wyciąg z rachunku bankowego, harmonogram spłaty rat kredytu, zeznanie podatkowe, z którego wynika, że Skarżący w 2012 r. uzyskał dochód w kwocie 5.017,88 zł.
Ponadto Skarżący wyjaśnił, że zamieszkuje z rodziną lub u przyjaciół w K. gdzie [...] i zamierza podjąć studia.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr z 2012 r., poz. 270), zwaną dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych przyznanie prawa pomocy następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt. 2 cyt. wyżej przepisu).
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że wnoszenie opłat sądowych jest zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia stanowi odstępstwo od niej. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona – ze względu na swój stan majątkowy – nie jest w stanie ponieść jej kosztów.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu sądowego wynoszącą 500 zł jak i stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy dla pozytywnego załatwienia wniosku strony w części zwolnienia od wpisu od skargi.
Należy zauważyć, że postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. W niniejszej sprawie strona skarżąca uprawdopodobniła natomiast, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego należnego w sprawie. Skarżący, co prawda uzyskuje dochody, jednak są one nieregularne i niewysokie (za 2012 r. 5017,88 zł.). Skarżący spłaca kredyt bankowy 418,59 zł oraz opłaca telefon około 100 zł miesięcznie. Ponadto z wyjaśnień Skarżącego wynika, że jest na utrzymaniu rodziny i "pomieszkuje" u przyjaciół w K. gdzie [...] i zamierza podjąć studia.
Zatem po rozpoznaniu wniosku, ocenie dokumentów oraz analizie informacji przedstawionych przez Skarżącego stwierdzić należy, że obecnie nie jest on w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego należnego od skargi bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Jednocześnie podnieść należy, że kwota wpisu od skargi na obecnym etapie postępowania jest jedynym kosztem do uiszczenia którego Skarżący jest zobowiązany. Przyszłe ewentualne koszty postępowania mogą być przedmiotem rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć bowiem należy, że sytuacja materialna Skarżącego do tego czasu może ulec poprawie.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 246 par. 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.