Uzasadnienie
Skarżąca – D. z siedzibą w D. wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] lutego 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona interpretacja z [...] lutego 2011 r. została doręczona Skarżącej 8 lutego 2011 r. Natomiast w dniu 23 lutego 2011 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż Skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ten tryb dotyczy więc m.in. wydawanych przez organy podatkowe pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Tak więc skargę do sądu administracyjnego na interpretację indywidualną można wnieść po uprzednim wezwaniu organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji.
Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną wymienia dwa warunki jej dopuszczalności: skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc strona skarżąca wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie, a więc strona wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa, musi dokonać tej czynności w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. Niespełnienie któregokolwiek z warunków czyni skargę niedopuszczalną.
W sprawie niniejszej Minister Finansów wydał interpretację indywidualną [...] lutego 2011 r. Interpretacja ta - jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - została doręczona Skarżącej 8 lutego 2011 r. Ten właśnie dzień uznać zatem należy za moment, w którym Skarżąca uzyskała wiadomość o wydaniu interpretacji.
W świetle powołanego wyżej przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. Skarżąca w terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej, tj. do 22 lutego 2011 r. (wtorek) powinna wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie spełniła tego warunku, ponieważ wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa 23 lutego 2011 r., a więc z naruszeniem ww. ustawowego terminu.
W ocenie Sądu, z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. wywieść należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie terminu tam określonego jest bezskuteczne. Wykładnia językowa art. 52 § 3 p.p.s.a. wskazuje wyraźnie, iż przewidziany w tym przepisie 14-dniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi element konieczny "skuteczności" takiego wezwania. Skuteczne wezwanie nie oznacza wezwania, na które zostanie udzielona odpowiedź, lecz wezwanie wniesione zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., a więc wyczerpujące drogę administracyjną poprzedzającą wniesienie skargi sądowoadministracyjnej. Ponadto przyjmuje się, że 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu. Jego upływ wyłącza zatem możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a..
O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.