Uzasadnienie
1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo częściowym (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych albo (...) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego (art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.).
2) A.T., dalej jako skarżąca lub strona, w formularzu PPF wskazała, ze wpis od skargi jest wysoki, natomiast sama skarżąca posiada kilkoro dzieci na utrzymaniu. Posiadane środki finansowe ledwo starczają na sfinansowanie podstawowych potrzeb. Znajduje się w szczególnej sytuacji majątkowej.
Wezwania referendarza sądowego 30.10.2014 r. o przekazanie dodatkowych informacji o sytuacji życiowej strony, tj. o wskazanie źródeł utrzymania, złożenie deklaracji podatkowych, odpisów wyciągów z rachunków bankowych i innych informacji dotyczących szczególnej jej sytuacji, skutecznie doręczonego 3.11.2014 r., strona nie wykonała. Termin na przekazanie dokumentów upłynął 10.11.2014 r., który jest, co do zasady dniem pracy.
3) Referendarz sądowy nie może ingerować w taktykę procesową obraną przez stronę, jednakże brak wykonania wezwania referendarza sądowego nie jest przejawem wyjaśnienia wątpliwości, dla których zapytano stronę o jej sytuację finansową (życiową). Nieustalona sytuacja (życiowa) strony nie może być przesłanką dla korzystnego dla niej załatwienia wniosku o prawo pomocy. Zbyt wiele pozostało niewyjaśnionych wątpliwości, by dystrybuować środki publiczne z korzyścią dla strony: nie byłoby to zgodne z zasadami racjonalnej gospodarki nie mówiąc o zasadach doświadczenia życiowego
4) Wobec niewyjaśnienia wątpliwości w zakresie kondycji majątkowej strony, referendarz sądowy był zobowiązany, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., zadecydować jak w sentencji.