Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 29 września 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 1509/04

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. skarżący K.P. i S. P. wnieśli skargę do Sądu Administracyjnego na postanowienie Wójta Gminy L. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] wzywające do uzupełnienia podania w sprawie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu łącznego zobowiązania podatkowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę na postanowienie Wójta Gminy L. wydane na podstawie art. 169 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926, z późn. zm.) wzywające do uzupełnienia podania w sprawie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu łącznego zobowiązania podatkowego, na które zgodnie z zawartym w tym postanowieniu pouczeniem nie przysługuje zażalenie.

Postanowienie to nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie, ani też postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, a zatem nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczącymi określenia właściwości rzeczowej sądów administracyjnych.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.