Uzasadnienie
W piśmie z dnia 8 stycznia 2013 r. E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz kwoty do zwrotu na rachunek bankowy w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 i 2008 r.
Następnie pismem z dnia 11 marca 2014 r. pełnomocnik Skarżącej cofnął przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Sąd rozpoznając wniosek Skarżącej o cofnięcie skargi nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do treści art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, zaś postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.