Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 sierpnia 2009 r. B. I., L. I., W. I. i A. I. złożyli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r. skierowaną do B. I. Wezwaniami z dnia 14 września 2009 r. wezwano L. I., W. I. i A. I. do wykazania - w terminie 7 dni, interesu prawnego we wniesieniu skargi do Sądu skoro decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. została skierowana do B. I. i tylko jej doręczona.
Wezwania powyższe zostały doręczone adresatom w dniu 21 września 2009 r.
W odpowiedzi na powyższe wpłynęło do Sądu pismo od Skarżących, w którym zwrócili się z prośbą o umorzenie podatku od darowizny i powtórzyli treść skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że Sąd w każdej sprawie w pierwszej kolejności z urzędu bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.".
W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie L. I., W. I. i A. I., pomimo wezwania Sądu, nie wykazali interesu prawnego we wniesieniu skargi ani nie wykazali, że brali udział w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji zatem skarga, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu w stosunku do L. I., W. I. i A. I. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie orzeczono, jak w sentencji.