Uzasadnienie
Wobec powzięcia informacji o śmierci Skarżącego tutejszy Sąd zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego w R. o nadesłanie aktu zgonu.
W odpowiedzi na wezwanie, Urząd Stanu Cywilnego w R. przesłał skrócony odpis aktu zgonu Skarżącego, z którego wynika, że Skarżący zmarł w dniu 16 maja 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Warszawie zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Przedmiotem niniejszego postępowania jest orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług.
Wskazać należy, że z art. 97 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) wynika, że zasady sukcesji zobowiązań podatkowych odnoszą się tylko do podatników, płatników oraz przedsiębiorstwa w spadku, w przypadku gdy ustanowiono zarząd sukcesyjny. Ordynacja podatkowa nie przewiduje natomiast następstwa prawnego w wypadku śmierci osoby fizycznej będącej osobą trzecią, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Spadkobiercy tych podmiotów nie wstępują z mocy ww. przepisu w prawa i obowiązki zmarłego (por. postanowienia NSA z: 14 grudnia 2011 r., I FSK 1304/11; 18 maja 2018 r., I FSK 1240/16). Powyższe stanowisko zostało podzielone w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 3 kwietnia 2006 r. o sygn. akt SK 46/05.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.