Uzasadnienie
J.K. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: "SKO", "Organ") decyzję z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku rolnego za 2018 r.
Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
Prezydent W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. ustalił Stronie oraz E.K. (dalej jako "Uczestnik") wymiar podatku za rok 2018 r. w kwocie 29 zł. Następnie Kolegium uchyliło ww. rozstrzygnięcie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia decyzją z dnia [...] maja 2019 r. W przedmiotowej decyzji SKO wskazało, iż organ podatkowy powinien był odrębnie rozpatrzyć opodatkowanie nieruchomości objętych wspólnotą majątkową podatników (działka [...]), a odrębnie działki będącej współwłasnością Skarżącego oraz osób trzecich.
Następnie Prezydent W. wydał decyzję z dnia [...] lipca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości rolnych Stronie oraz Uczestnikowi, za rok 2018 r. w kwocie 25 zł.
Skarżący od powyższej decyzji wniósł odwołanie w ustawowym terminie.
Decyzją z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] SKO utrzymało w mocy powyższa decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Zgodnie z art. 3 ust. 5 upr, jeżeli grunty stanowią współwłasność lub znajdują się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów to stanowią odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach (posiadaczach).
W decyzji wskazano, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt. 2 upr podatek rolny dla gruntów nienależących do gospodarstwa rolnego wynosi od 1 ha gruntów równowartość pieniężną 5 q żyta.
Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 upr za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
Organ wskazał, iż z przepisów tych wynika, że podstawą wymiaru przedmiotowego podatku są dane zawarte w ewidencji gruntów i jako takie są one wiążące dla organów rozstrzygających sprawę. Kolegium przy ustalaniu wymiaru podatku oparło się na wypisie z rejestru gruntów znajdujących się w aktach. W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji SKO wyjaśniło sposób wyliczenia podatku rolnego w oparciu o powierzchnię działki [...] i komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 października 2017 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2018.
Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której Skarżący sformułował żądanie uchylenia ww. decyzji SKO z dnia [...] listopada 2021 r.
W jej treści zarzucono naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej, ponieważ rozstrzygnięcie nie opiera się na stanie rzeczywistym, tylko na nieaktualnych zapisach w ewidencji gruntów. W oparciu o powyższą podstawę zarzucono także, że powierzchnia działki wynosi 881 m. kw. zamiast 947 m. kw., bowiem jest to wynikiem zabrania części powierzchni działki pod drogę.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie Sąd wyjaśnia, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.
W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, skarga w rozpoznawanej sprawie jest niezasadna, a zaskarżona decyzja jest prawidłowa i odpowiada prawu.
Należy również wyjaśnić, że niniejsza sprawa została rozpoznana na rozprawie przeprowadzonej w trybie art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczeniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, zgodnie z zarządzeniem z 14 lutego 2022 roku, tj. przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.
Odnosząc się do ram prawnych niniejszej sprawy należy podnieść, iż w świetle art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 333 ze zm., dalej zwana jako "u.p.r.") Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Zgodnie zaś art. 4 ust. 1 u.p.r. Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi:
- 1) dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego;
- 2) dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.
Wysokość podatku reguluje zaś art. 6, w świetle którego Podatek rolny za rok podatkowy wynosi:
- 1) od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta,
- 2) od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta (tj. pozostałe grunty, niebędące gospodarstwami rolnymi)
- - obliczone według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy (ust.1).
Średnią cenę skupu żyta, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w terminie do dnia 20 października roku poprzedzającego rok podatkowy (ust. 2).
Definicję legalną "gospodarstwa rolnego" zawiera art. 2 ust. 1 u.p.r. i jest nim obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotne znaczenie miał też art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.- Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r, poz. 1990 ze zm.), zgodnie z którym Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że NSA w wyroku z dnia 21 kwietnia 2022 r., III FSK 465/21 zajął stanowisko, że "W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony i jednolity jest pogląd, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków są dla organów podatkowych wiążące i organy te nie mają kompetencji do ich zmiany w postępowaniu podatkowym; zmiana taka jest możliwa tylko w odpowiednim, odrębnym postępowaniu administracyjnym i wywiera skutki na przyszłość (por. ostatnie wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 października 2021 r., III FSK 385/21, czy z dnia 22 lutego 2022 r., III FSK 4693, 4706 i 4707/21).
Należy dodać, że jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 listopada 2013 r. (II FPS 2/13) odstępstwo od tej zasady może dotyczyć wyłącznie sytuacji, gdy ewidencja gruntów i budynków nie klasyfikuje kategorii istotnych podatkowo, względnie, gdy dane z ewidencji gruntów i budynków mogą zostać skonfrontowane i pozostają w sprzeczności z danymi z innych rejestrów publicznych. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żaden z wyjątków wskazanych w wymienionej uchwale, bowiem zarówno zastosowana w odniesieniu do spornych gruntów kategoria ewidencyjna "tereny kolejowe" (TK), jak i postulowana przez skarżących kategoria "pastwiska trwałe" (Ps), klasyfikuje grunty albo jako nieruchomości stanowiące przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości, albo podatkiem rolnym; oznacza to, że ewidencja zawiera dane podatkowo istotne i różnicujące przedmiot opodatkowania. Dane zawarte w ewidencji były więc na podstawie art. 21 ust. 1 P.g.k. wiążące dla wymiaru podatków, a zatem organy podatkowe były zobowiązane do ich uwzględnienia.
Organy te nie mogły zatem w oparciu o art. 194 § 3 O.p. prowadzić dowodu przeciwko danym wynikającym z ewidencji, gdyż nie mogło to doprowadzić do ich zmiany lub obalenia zasady związania tymi danymi. Dopiero dokonana w odrębnym postępowaniu administracyjnym - także na wniosek skarżących - zmiana klasyfikacji tych gruntów będzie miała znaczenie prawnopodatkowe, ale od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostanie dokonana (art. 6 ust. 1 i ust. 4 u.p.o.l.). Należy podkreślić, że znaczenie ma tylko ostateczne rozstrzygnięcie w przedmiocie zmiany klasyfikacji, a nie wszczęcie postępowania w takiej sprawie, w tym złożenie wniosku." Sąd w składzie niniejszym podziela pogląd o wiążącym charakterze danych zawartych w ewidencji gruntów.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że w aktach sprawy znajduje się wypis z rejestru gruntów działki o nr [...] według stanu na dzień8 listopada 2019 r. Zgodnie z jego treścią powierzchnia działki wynosi 947 m. kw. Organ tym samym, wbrew zarzutom sformułowanym w skardze, nie mógł przyjąć odmiennej powierzchni, mając na uwadze powyższą koncepcję o wiążącym charakterze zapisów w ewidencji.
Tym samym w decyzji prawidłowo wyliczono podatek rolny za 2018 r. w oparciu o powyższą powierzchnię działki nr [...] oraz komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 października 2017 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2018.
Oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji, oddalając skargę.