Uzasadnienie
Wyrokiem z 25 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Pismem z 12 stycznia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zwrócił się o sprostowanie uzasadnienia wyroku odnośnie sformułowania użytego na stronie siódmej, zgodnie z którym, "ponownie rozpoznając sprawę, Minister Finansów obowiązany będzie uwzględnić przedstawioną wyżej argumentację". Zdaniem wnioskodawcy, w tym miejscu wskazany powinien być Dyrektor Izby Skarbowej w W., a nie Minister Finansów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 156 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej - "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Wprawdzie powołany przepis nie wyraża się wprost o możliwości sprostowania uzasadnienia wyroku, jednakże w doktrynie i orzecznictwie podkreśla, iż wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. post. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., l PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155).
Sąd może dokonać sprostowania wyroku także na wniosek strony. Za powyższą konkluzją przemawia treść art. 159 p.p.s.a.
Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.).
W uzasadnieniu wyroku z 25 listopada 2009 r. na stronie siódmej w wersie trzynastym omyłkowo wskazano "Ministra Finansów" zamiast "Dyrektora Izby Skarbowej w W. ". Z sentencji wyroku oraz z treści jego uzasadnienia jednoznacznie wynika, iż błąd w tym przedmiocie stanowi oczywistą omyłkę pisarską.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, na podstawie 156 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.