Uzasadnienie
Skarżąca – Gmina D., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r. i 2013 r.
W skardze Skarżąca zawarła ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W osnowie wniosku podkreśliła, że w przedmiotowej sprawie występuje realne ryzyko wystąpienia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Według Skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji, przy realnie ograniczonych perspektywach uzyskania dochodów oraz braku wolnych środków, spowoduje utratę przez Skarżącą płynności finansowej. Wykonanie zaskarżonej decyzji oznaczać będzie zatem powstanie realnego ryzyka, iż na koniec roku Skarżąca nie będzie regulować zobowiązań finansowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a.
Co istotne, podstawową przesłanką przyznania ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja lub postanowienie nie podlegają w ogóle wykonaniu. Zaznaczenia wymaga przy tym, że nie każdy akt administracyjny wymaga wykonania i nadaje się do wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Wykonanie aktu administracyjnego oznacza bowiem spowodowanie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania lub znoszeniu zachowania innego podmiotu.
Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne, oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
Stwierdzić należy zatem, iż zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r. i 2013 r., jest aktem administracyjnym nie podlegającym wykonaniu, gdyż jest aktem negatywnym, czyli odmownym. W konsekwencji skoro zaskarżonej decyzji brak przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania, to wniosek Skarżącej nie mógł zostać uwzględniony.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.